Omhoog

pluk de dag

d9ebe3d1ea3c84615d5c10a66de0629e

Vrijdag

Het weekend nadert. Vanmorgen weer even gezwommen. Dat was fijn, alleen nu waren er meerderen zwemmen. Concentreren lukte niet ook was ik snel mijn ademhaling kwijt daardoor snel vermoeid. Het zwemmen hield ik op dat moment niet langer vol dan 20 minuten. Prima, dat is dus een grens die ik zelf moet ontdekken. Het gaat me wel lukken alleen mijn hoofd werk niet samen, mijn lichaam wil door.

Ik ben daarna terug gelopen, regen, kou wel heerlijk die frisse lucht. Op de afdeling besluit ik eerst even te gaan rusten. Bekaf lig ik mijn bed, haak ik door aan een poncho. Smiddags heb ik knutselen en een gesprek met de dokter. Ik heb 1 en het ander te bespreken. Daarom had ik een briefje…. hmm en die is? Ja weg dus. Dan kom ik met verhalen hoe het gaat.  Ze kijkt me zorgwekkend aan. Ik zie dat ze een briefje voor haar heeft liggen met gegevens van een ziekenhuis. Het is angstig. Ze begint met we hebben een behandelplan voor je! Fijn, ik wil natuurlijk weten wat dat voor mij inhoud. Ze bespreekt alles per punt, tussen de punten door kan ik haar zinnen corrigeren op onjuistheden. Dan begint ze over een arts in Rotterdam die meer weet over mij  soort NAH. Ze zijn er nu ook uit dat het geen depressie is maar wel proberen zo te behandelen.  Ik heb veel punten van depressie, alleen de punten die opvallend aanwezig zijn, die behoren niet bij depressie. Ze gaan het helemaal onderzoeken.

Omdat ik niet altijd durf aan te kloppen en hier veel zelf word gedaan. Wou ze mij eerst over plaatsen naar een gesloten afdeling. Zodat ze mij meer in de gaten kunnen houden. Omdat ik weer veel lijkt te vluchten voor mij zelf  maar ook voor anderen. Ik heb besloten om nu nog opener te zijn en heb nu echt alles verteld wat ze moeten weten. Het word er niet anders van maar wel belangrijk dat ik de juiste hulp ga krijgen. Daarom heeft ze me een extra medicatie gegeven voor de nacht. Daarmee gaan we direct door naar de zaterdag.

Zaterdag

Zaterdag is de leukste dag van de week. Door die pil heb ik heerlijk geslapen alleen kan ik nu moeilijk overdag de ogen open houd. Mama komt. Samen even uit de situatie en even gezellig kletsen en eten.Heel fijn als het echt even niet gaat. We hebben een fijne dag gehad. Veel leuks ingeslagen, nu kan ik weer verder knutselen!

Thuis in Laren gaat het allemaal even niet lekker. Melle heeft de hele nacht met pijn gezeten. Het jochie heeft al een weekje een oorontsteking, heel zielig. Daar heeft hij antibiotica voor gekregen. Alleen daardoor krijg hij krampjes in de buik. Vanmorgen is Jordy even langs de arts in het ziekenhuis geweest. De arts heeft hem onderzocht. Mocht gelukkig weer mee naar huis. Alleen de oorontsteking is nog niet over. De arts besluit om toch door te zetten met de antibiotica. Zo zielig had Jordy aan de telefoon hoor je heel hard auw auw auw…. het raakt me zeker, mijn moedergevoels zijn dat niet helemaal goed geregistreerd,het werkt zeer zeker wel  ergens. Ik wil natuurlijk bij hem zijn, naar huis en hem knuffelen. Toch weet ik dat Jordy dit alleen kan, mijn schoonouders er zijn, mijn ouders en anders is zijn oom er wel. Geweldig, ik ben iedereen zo dankbaar. Als ik straks mij zelf terug heb gevonden, nee de nieuwe ik heb ontdekt bedank ik iedereen persoonlijk, die op wat voor een manier er ook geweest. Nu eerst weer verder, aan mijzelf werken. Ik ga een zware tijd te gemoed, moeilijke keuze ga ik maken, afscheid nemen, voor mezelf op komen, ja dat weten jullie nu wel.

Alles komt goed, hoe moeilijk het nu ook is.

Fijn weekend mensen

Koningsdag ? next!!

df860ddd74a96e868c0477bf6670d969

Weer zo’n dag dat mij hele planning in de war wordt schopt. Zo’n kut dag “kwalitatief ultimate teleurstellende dag” om het begrip kut even uit te leggen. Ik houd daar absoluut niet van, weer van die verplichtingen dat je leuke dingen KUNT gaan doen terwijl dat in mijn hoofd is: MOET gaan doen. Wat als ik er niet bij ben? Mis ik dan wat, gaan ze over mij praten, wat zeggen ze dan?, is er iemand boos op mij?, Waarom zou diegene boos zijn?, zijn we nog wel vrienden? Ja dat gaat in oneindigheid door en 9 van de 10 keer slaat het nergens op. Ik heb zo’n dag geen rust in mijn gat. Ik moet dit en ik moet dat. 521 gedachten in mijn bovenkamer. Net een op hol geslagen wasmachine, die eindigt ook als een oververhitte stomende dolle stier, zo vergelijk ik mijn woeden een beetje.

We hebben met de feestcommissie even een uitstapje gemaakt met een goede bak koffie, Rivella en een gebakje. Dat moet kunnen lijkt mij. Je moet toch wat om de dag door te komen. Gelukkig dat de zon het hier goed doet. Nu moet ik het wel loslaten dat ik er niet bij ben, gedwongen loslaten. Dat is ook niet de oplossing omdat ik er juist meer over naar ga denken. Terug gekomen op de groep is de sfeer erg omgekeerd in stilte en ze zijn absoluut niet in voor 1 van mijn streken. Dan niet ik bouw mijn eigen feestje, je moet toch jouw eigen slingers ophangen.

Daarna een gesprek gehad met 1 van de begeleiding hier. Sas weet je nog wat ik je afgelopen vrijdag over hebben gehad?? Euh nee dus. Ja of toch wel over nee durven zeggen, over mijn werk en Euh…….. Heb je het nog met je pber er over gehad? Ja, maar waar ging dat ook alweer over. Boos, afwasmachine, verantwoordelijkheid, nee durven zegen, werk en Euh…… verder kwam ik niet maar me geheugen laat me niet helemaal in de steek. Sas jij bent absoluut niet gek, jij hebt echt koppie koppie. Oké dankje, maar maar maar. Precies zegt ze jij durft/kan geen complimenten ontvangen. Dat kost denken, het klopt gewoon. Ik durf niet te vertrouwen op mijn eigen kunnen en op anderen. Creatief gezien: wat mijn ogen zien, maken mijn handen! Creatief denken daar mankeert het absoluut niet aan. Het uitvoeren overigens ook niet. Alleen de juiste materialen dat is het hele probleem in de rest van mijn problemen.

Op de groep terug gekomen, is het eten’s tijd. Een van de loenatiks zit op de piano te spelen voor mij word dat te veel en vraagt of hij toevallig even kan stoppen. Op dat moment ontploft hij, ik schrik zo erg dat ik in de aanval ga en begin de schelden, te zwaaien met de handen en raak in paniek. Ik loop weg, hij gooit mij een stoel naar. Oeps, dat was niet mijn bedoeling. Savonds nog even tijdje zitten haken, onder het haken kreeg hart klopping en adem gaat op slot. Een soort van hyperventilatie zegt de verpleging. Daar ben je ook weer klaar mee. Heb ik blijkbaar al vaker gehad wist alleen niet dat dat hyperventilatie was. Ik ben naar aantal onderzoekjes lekker in slaap gevallen.

Vanmorgen stond ik op tijd. Wat goed sas, dikke prima. Ik hoop dat mijn pakketje er eindelijk is. Dus weer naar de verpleging. Hun bellen naar de postkamer. Zeggen hun er staan 4 pakketjes en 7 kaartjes voor mevrouw Oosterveld. Wauw, wat leuk, weer zoveel lieverds zeer dankbaar keer op keer. Mijn eigen pakketje was er weer niet bij. Daar baal ik dan wel weer van.  Ik moet dat dus even gaan parkeren in mijn parkeergarage. Een moment geduld a.u.b. er zijn nog 3 wachtende voor u. Verder ben ik naar de dokter geweest. Voor wat uitslagen en een gesprek. Daarna fijn zitten knutselen en dat was mijn dag. 

Fijne avond 

9229af52ab7f5eb46af3c103c09a778b

Zien jullie die maan achter de duisternis??

Ik denk dat ik mijn eerste echte stappen heb gemaakt. Hoe moeilijk het ook is, ik leer te parkeren, ik heb zelfs al 2 mensen nee gezegd zonder het eeuwige uitleg, waarom.

Dikke pluim voor mezelf. You go girl??

allemaal lieverds ♡

Vanmorgen lekker gezwommen, echt wat fijn. Dat was een goed begin van de dag. Mijn progamma is vandaag knutselen. Ja dat zal geen mens meer verbazen, ik knutsel, knutsel en ik knutsel als ik thuis kom heb ik een magazijn vol met geschenken, mijn hoofd nog voller met ideeën eigenlijk wil ik misschien thuis wel een knutselhal, nee niet misschien, ik weet het zeker. 

IMAG5027

Toch word het tijd om nu maar eens heeel veeel mensen te bedanken die mij de afgelopen dagen hebben verrast met cadeautjes, kaartje en lieve berichtje. Wat heb ik lieve mensen om mij heen, niet alleen om mij heen maar ze zijn er gewoon overal. Een lekker stuk chocolade krijgen in een super leuk doosje van chocostar, een mega doos krijgen en dan maak je hem open dan komt er een ballon uit met daarop “get well soon” en een lief kaartje, Een mega grote kaart met veel liefs, een kaartje met super lieve teksten van een vriendin of 3, een oud klasgenootje vroegere vriendinnetje wat ik echt heel erg leuk vind en mij goed doet een ander dame die ik via het ziekenhuis heb “leren kennen” toen ons dochtertjes daar lagen.

IMAG5022 IMG_20160426_184554 IMG_20160426_184458 IMG-20160425-WA0009-1

Echt allemaal super bedankt, in woorden kan ik het moeilijk uitdrukken hoeveel kracht mij dit geeft maar ben echt heel dankbaar.♡♡♡

Dan berichtjes ( op welke manier dan ook) van mensen die weten dat ik ze wel lees maar niet beantwoord. Elk berichtje ben ik heel blij mee ik beantwoord ze nog wel alleen als ik iets meer structuur in de dag heb en echt tijd er voor kan nemen. Jullie ook ontzettend bedankt daarvoor. ♡♡♡

Morgen doe ik helemaal niets, nog steeds knetter an de latte. Ik wens iedereen een fijn Koningsdag en drink de 1 van mij, ik zeg: prooost?

raar begin met een mooie sluiter

382586636e1ac3c03ff6e7c922914111

Het was en rare dag, woeden in dat koppie die geen rust vind. Wakker worden voor 8 uur. Word er op de deur geklopt, ik zeg ja, oh, ben je al wakker? Ja, ik ben al wakker. Verrassing ?. Saskia je mag weer bloedprikken. Oh waarvoor? Voor controlle. Ik zeg ik ben vrijdag al geweest. Nee dat ben jij vergeten. Nee, ik ben geweest dat weet ik zeker. Ga toch maar even naar het lab en vertel dat, kom daarna even terug om te vertellen wat ze gezegd hebben. Kom je daar ik leg het in alle beleefdheid uit, nee je ben niet geweest. Ik leg het nog een keer uit maar op iets minder vriendelijke toon. Nee ik weet het zeker je bent niet geweest. Mevrouw, ik ben donderdag vergeten bloed te prikken, dat klopt. Vrijdag ben ik om 8 uur bij u binnen gelopen en u was net aanwezig, ik zei: moet ik nog even in de wachtkamer wachten? Nee je mag meteen komen hoor, ga zitten. Wat is je geboortedatum? 5 oktober 1989, dat klopt, ik hoeft maar 1 buisje van je af te nemen. Nou zo gezegd,zo gedaan. Nu zegt ze: sorry, maar ik weet het niet meer ik heb 250 mensen op een dag ik herken uw gezicht echt niet meer. Mevrouw heel fijn voor u, maar ik ben niet gek, al denkt u dat vast wel. Je kunt mij niet voor de gek houden! Het is wel lekker makkelijk als jullie mijn buisje kwijt zijn geraakt. Mij dan zeggen dat ik het vergeten ben. Doen alsof je er niks van af weet. Succes mevrouw u prikt nog maar een keer, de volgende keer doe ik het zelf wel?. Kom ik terug “sas” (ander begeleidster) je had toch al geprikt? ik zeg: ja, zeg dat maar tegen die tang van een wief die zegt van niet dus ik zou het wel vergeten zijn. Tjaaaaa… begeleiding zegt het zelfs maar nee ik ben niet geweest. ( Zulke dingen horen het ene oor in te gaan en het andere oor uit, dat punt komt bij mij ook nog wel).

Dan volgt het middag eten en dan komt er dus van alles aan de orde. Ik ontplof . Mijn loenatik vrienden stappen een stap terug, zo kennen ze mij natuurlijk nog niet. ( ze hoeven ook niet bang voor mij te zijn maar die borden op tafel wel). Ik begin te tieren over alles om me heen. Dit is niet goed, dat moet anders en die verrekte afwasmachine is echt niet goed! Ja sas waar gaat het nou echt om? Juist kom tot the point, het word tijd om nu te gaan praten. Dat gebeurde naar een gesprek met mijn moeder ook. In het gesprek hebben wij goed mijn gedachten, doelen, klachten, onzekerheden, etc doorgenomen. Ik hoop echt dat hier meer gaat gebeuren, want zo trek ik het echt niet meer. Ik krijg nu ook meer therapie volgende week. Pmt en systeemtherapie. Ben benieuwd wat dit inhoud.

Vandaag heb ik verder veel geknutseld,vogelhuisje, meetlat voor Melle, schilderij van de koe af gelakt en heb ik meteen verpatst aan me moeder. Fijn hij is over 3 dagen wel bij jou moeders, al zul je hem echt bij moeten voeden als die op de plaats van bestemming is. De fysiotherapeut was niet helemaal te vreden over mijn rug maar was minder hard gelukkig. Ze heeft me lekker gemasseerd en toen was het klaar voor vandaag.

Einde van de middag werd ik nog even blij verrast met een telefoontje van mijn vriendinnetje. Even een peptalk bedank moat. Dat maakt mijn dag toch nog goed! Ik ga nu slapen.

De binnenkant van mijn oogjes bekijken.

Morgen begint ik een dag met een dansje….

Nu even niet…..

Zaterdag 23 april

Naar gisteren ben ik er even helemaal klaar mee. Ik zie het wel, dat masker is makkelijk op te zetten. GVD Sas je zit hier voor jezelf niet voor anderen. Even een wandeling te gaan maken met een mede patiënt omdat ze er anders niet uit komt. Om die ene koe die je hebt gemaakt nog even op een grote canvasdoek te maken omdat ik dat zo “goed” kan en zij niet “alsjeblieft zou je dat willen doen”? Tuurlijk Saskia doet dat wel. Tijd genoeg. Alles weer heerlijk persoonlijk aantrekken. Overal een oplossing in willen vinden en dan horen wat doe je dat toch goed.

Ja geweldig ik doe het zo goed, dat ik mij alleen maar slechter ga voelen. Heel veel woede. De hele nacht wakker gelegen. Verpleging is alleen maar druk met de anderen en komen er om 10 uur achter oh oh Saskia heeft haar pilletje nog niet gehad. Goedemorgen Saskia word je wakker het is 10 uur geweest, we waren je even vergeten. Je mag rustig blijven liggen hoor. Tuurlijk dan hebben jullie geen omkijken naar mij. Maar…. was dat de afspraak? Nee Saskia zou optijd worden gewekt ook in het weekend. Zullen ze als zoveel dingen wel weer vergeten zijn.

Ik durf het natuurlijk niet uit te spreken. Gisteren word er nog gezegd Sas wat fijn dat je meer dingen los laat over jezelf. Wat goed, wat goed, wat goed. Dan loop je weg, “Saskia blijf wel bij ons komen als er wat is”? Kruip je niet weer in je schulp? Je bent op de goede weg. Ik ben helemaal niet op de goede weg. Ik loop fijn achter de feiten aan, doe het net zoals ik thuis deed. Voor iedereen er willen zijn, aan mezelf denken how maar! Weet je? Ik wou echt dat ik een molletje was die weer in de grond kon kruipen. Nee liever gewoon niet meer wakker worden. Geen verplichtingen, geen gedachten, niemand om mij heen, alleen zijn dat is het liefste wat ik wil. Het is niet dat hun er veel aan kunnen doen want ik trek mezelf toch terug.

Mijn broertje is vandaag 25 geworden. Waar ben ik, hier. Ach ik ben toch die bemoeizuchtige  zus?(dit is een grapje natuurlijk, mijn broertje snap hem wel ) die de hele week wel aan zijn verjaardag dacht maar vergeten was dat hij 25 werd. Gisteren 23.00 uur kwam ik d’r achter. Snel na greetz kijken of ik nog met spoed morgen een kaart kan laten bezorgen. Tuurlijk kan dat niet zondag op zijn vroegst dus maar een tekst en een plaatje naar hem gestuurd.  Helaas dombo. Volgend jaar nieuwe ronde nieuwe kansen. Ik ben nog bozer op mij zelf. 

20160424_114241 20160424_114201

Ik heb mijn kamer maar eens opnieuw ingericht, een grotere tafel toegeëigend, mijn stoffen geselecteerd, de wol gecontroleerd en de naaimachine een ruimere plek gegeven. Dat geeft mijn woede al iets meer rust. Nu ga ik lekker naaien. Zie wel wat de dag mij brengt!

Zondag

Goedemiddag deze morgen 10.37 word ik gewekt op een bizarre plek. In elkaar gekropen op de grond. Ik zou er zelf wel zijn gaan liggen want heb geen pijn gelukkig! Ik word meteen weer boos, waarom heeft zij mij niet eerder wakker gemaakt, nu mis ik een hele ochtend in mijn planning. Euhh…. welke planning, die heb je toch niet ? Ja toch is er een planning want anders word ik nu niet zo driftig! Ik heb even helemaal geen zin meer in volgende week of die week daarop of de volgende maand en ga zo nog maar even door. Het sneeuwt, het hageld en daar is de blauwe lucht met de zon. In circa 5 minuten. Zo is het dus 24 uur in mijn hoofd alleen die blauwe lucht en de zon zijn er buiten wel, in mijn hoofd is die zeer minimaal aanwezig.

Voor vandaag staat er niks op het progamma. Gewoon een joggingbroekie aan en gaan met die banaan. Even niet bereikbaar.

Voor iedereen een fijne zondag ?

Helemaal uitgeput…

IMG_20160422_190957IMG_20160422_190543

Vanmorgen was het voor mij vroeg op. Dat was ik niet meer gewent half 8 eruit. Om 8 uur mocht ik fijn bloedprikken. Dat was zo gepiept. 9 uur mocht ik weer verder schilderen, die koe komt me de keel uit. Vind hem niet zo leuk meer. Een kloddertje hier en een klodders hier. Hop een beetje roze en een beetje groen, hatjeee. Hartstikke leuk maar nu ga je mijn laatje weer in. Nu ga ik een vogelhuisje maken 36 spijkers krom, dat krijg met die goedkope troep, of ligt het meer aan mijn slaan?.

IMG_20160422_190755

Toen was het kwart voor 12. Jordy is er al en ja ja mijn 2 pupkes ook. Wat fijn ze weer te zien, niet anders qua gevoelens. Wel met een lach op mijn gezicht. Wat groeien jullie hard. Vajèn echt mama, iemand die weet wat ze wil. Melle die precies papa is, geen 1 seconde kan hij stil zitten. Lult oe de oor ’n van de kop. Even samen wat gegeten, pannekoeken en een vieze vette hamburger ?. Lekker hoor! Daarna ben ik al helemaal op. Jordy heeft eerst nog een gesprek met de dokter en daarna ik. Melle, Vajèn en ik blijven op mijn kamer en even de rest “mijn trots”  laten zien. Dan ruilen we even om Jordy op mijn kamer met de Kids.  Gesprek verloopt goed, volgende week meer actie.  Zwemmen, fitnessen, fysio en ergotherapeut. Toen ben ik weer terug naar boven gegaan. De leuke tekeningen en kaartjes bekeken. Toen de Kids en Jordy gedag gezegd. Ze hadden het wel moeilijk. Ik ook wel in gedachten, dat kutzooi gevoel werkt gewoon niet mee. Verdorie, ik ben alleen maar uitgeput en wil slapen.

IMG_20160422_191120IMG_20160422_190853

De post heeft hier dagen vertraging, word er knetter gek van. Had vorige week aantal dingen besteld zodat ik van de week verder kon naaien en haken. In het weekend komt het hier wel aan maar krijgen we het niet dus misschien heb ik dan aankomende dinsdag wel leuke post. 

Voor nu ga ik douche en mijn bed in. Denken aan mijn trots.

Jullie allemaal een fijn weekend! Dat ga ik er ook van proberen te maken, al weet ik al dat dat niet makkelijk gaat worden.

Bye bye♡

IMG_20160422_143137

Zet haar in die sun, dan ken die droguu?

Het is hier op het balkon zo lekker weer, dat ik gisteren de hele middag heb zitten haken in de sun. Oeps ging een beetje te hard heerlijk die bruine tint in mijn gezicht en de sproetjes die weer zichtbaar zijn. Ik ben nu boeren bruin, sexy, onder de douche heb ik het T-shirt maar aan gelaten ?.

IMG_20160420_224621

Weer een super aardige man heeft de groep verlaten, hij gaat elders verder revalideren. De groep word zo aardig klein. Jammer hoor! Mijn Loenatik vrienden en ik gaan de film maar eens bekijken. Wie weet komen wij nog op ideeën om het wat levendige te maken. Kattenkwaad word hier wel uitgehaald, daar zit ik natuurlijk niet achter?. Het kleine kind komt helemaal in mij naar boven.

Morgen krijg ik voor het eerst bezoek, al vind ik dat wel moeilijk. Jordy heeft een gesprek met de dokter. Over hoe het gaat en de uitslagen van de testen. Daarna wou hij graag even langs komen. Tuurlijk dat mag, alleen ik wil niet dat die te lang blijft. Straks wil ik nog mee naar huis. Dat kan natuurlijk wel maar dat is niet de bedoeling. Lastig lastig, maar ergens ook wel heel fijn. Ik hoop dat mijn pupkes ook mee komen. Even knuffelen.

Vandaag doe ik niet veel. Te druk in mijn hoofd, te veel spanningen. Daarom genieten van het weer en fijn aan het haken.

Flinke afdaling & Je hebt toppers, toppers en nog meer toppers!

Weer word ik vanmorgen met een super mooie bos bloemen. Zo niet verwacht, heeeel erg lief meiden, dank dank ♡ hoop dat we nog eens een goed feestje met z’n allen mogen bouwen.

IMG_20160420_120657

Nog meer kaartjes wat fijn weer. Elke keer weer haal ik er kracht uit en moed om door te gaan.

Op het moment zit ik niet heel fijn in mijn vel. Tuurlijk ga ik door, het gaat aĺleen niet makkelijk. Drukken de hoofdpijn, rug/nek pijn blijft aanhouden. Vanmorgen bij de huisarts geweest, blijk ik een ruisje op mijn hart te hebben. Gelukkig na het filmpje te hebben gemaakt valt het mee maar word er wel meer onderzoek gedaan. Mijn long inhoud kunnen ze uit de resultaten niet weer vinden dat het niet goed zou zijn. Helaas maken ze toch wel zorgen. Dat word ook goed uitgezocht. Nog meer dingen besproken. Zit helemaal in de malle molen.  Wat baal ik er van dat er 6 jaar geleden niet goed naar mij is gekeken. 

 “Kop op sas”. Hierna ga jij leven, leven op jou manier. Dat laat ik mij door niemand meer in de weg zitten. Ik heb al zoveel kuilen, valkuilen, afdalingen, obstakels, bergen beklommen, genomen en overleeft om te komen waar ik straks hopelijk ben. Het zou anders zijn als ik had voorgenomen, maar met alle handvaten kom ik er wel! Go for it?

IMG_20160420_120616

Week 3

06d8a8d29091d3a37d235f9cb142f843

Zondagavond Bah, wou net gaan slapen. Hoor je van allerlei dingen op de gang. Toch maar eens gaan kijken. Blijkt het helemaal niet goed te gaan met mijn buurvrouw. Ze begon net een beetje los te komen en meer haar mond los te doen. Naar de woonkamer gelopen, zit de rest al daar. Even bij elkaar gezeten en daarna iedereen het bed weer in. Ik kan er niet goed mee omgaan die onzekerheid. Als ik niet weet wat er aan de hand is dus als een nieuwsgierig Aagje ga ik op de grond liggen luisteren. “Saskia doe normaal”, hup kleren weer aan en naar de woonkamer. Nog steeds zie ik artsen/personeel rennen. Bah. Ambulance gearriveerd. Ik kan niet meer slapen, loop te piekeren, wil helpen maar dat kan natuurlijk niet. Naar 46 rondjes in de woonkamer te hebben gelopen, denk ik nu ben ik wel moe en ga naar bed. In bed gaat er weer vanalles door mijn hoofd. Toch maar in de gaten houden of het wel goed gaat met de buurvrouw. Het lijkt nu rustig te zijn. Dan kan ik ook eindelijk met een gerust hart gaan slapen. Half 6 en ik val in slaap. Half 9 word ik wakker geschud, Saskia word je wakker. Huh, oja je bent niet thuis. Even van slag tot ik het allemaal weer herinner.

De hele dag ben ik er niet echt bij met mijn gedachten. Alleen maar druk met de buurvrouw in mijn hoofd, veel piekeren en erg moe. Smorgens even geschilderd, best leuk om te doen. Dan rond 11 uur eindelijk naar de fysiotherapeut. Een fijne massage gehad, wel erg pijnlijk, het was echt nodig want zat erg vast. Daar is die weer mijn hoofdpijn, eerlijk gezegd had ik dat al wel verwacht. Ik ben naar de brug gebracht, waar de fysiotherapeut zit. Ik besluit om in mijn eentje terug te lopen 10 minuten lopen. Veel prikkels onderweg, ogen achter en voor,links en rechts. Toch is het heerlijk die wind door je haar de zon op mijn snoet. Denkend over vanalles, tot ik om me heen kijk dat ik niet meer weet waar ik ben. Oeps de weg kwijt. Gelukkig heb ik me telefoo…. onze ook vergeten. Volg de rode palen kan ik mij herinneren, daar is die weer het blauwe gebouw en ik weet de weg weer gelukkig.

Gister verder nog verder gehaakt met een omslagdoek voor straks in de winter voor Vajèn. Die was af, tja af ? Dan weer door met het volgende project. Een zomers jurkje dan maar. Inmiddels ben ik van alle markten thuis.

IMG_20160419_124108

Gister kwam er van het weekend nog veel post binnen want die word hier dus zaterdags niet bezorgd. Mijn papa en mama keer op keer weten ze mij te verrassen. Toen ik weg ging kreeg een een pakket met cadeautjes mee. Elke keer als ik even niet zou trekken of juist of ik een goede dag had gehad mocht ik er 1 uitpakken. Super allemaal ben ik heel blij mee. Gisteren weer een pakketje van pa en ma met haak bladen erin en met er op zo trots als een pauw. Ik ben trots op jullie, dat jullie mij in alles steunen. Zelfs in domme dingen die ik heb gedaan zijn jullie er voor mij ♡ Heel dankbaar ben ik jullie!!

Heb ook weer super kaartjes mogen ontvangen, wat een mooie teksten, een goede vriendin, vroegere vriendin en nog meer bijzondere mensen voor mij! Wauw ♡ dank daarvoor.

Ik heb even geen zin om te appen, telefoneren, faxen, chatten, etc. Sorry,ik beantwoord het later zeker maar nu even dingen verwerken en laten bezinken.

Fijne dag ♡

(Helaas is de vorige blog om onbekende reden verdwenen helaas)