Omhoog

Dromen, zijn niet altijd bedrog!

4e7f3ec4462ff500bcea4c1d5980758f

In mijn beleving zijn dromen, voorspellingen, die je zou kunnen waar maken. Ik heb de meest bizarre dromen gehad. (Ik denk dat dat veel mensen wel eens of vaak hebben). Ik heb al veel dingen eigenlijk beleeft in mijn droom, sommige dromen worden vervolgens waarheid.  Voor het ongeluk kon ik op mijn gevoel af gaan, liet ik het meestal op zijn loop. 6 jaar naar mijn ongeluk weet ik dat ik dit als een avontuur moet zien, niet op gevoel, maar op het denkgevoel. Een doolhof waar je uiteindelijk goed uit komt, hoelang dat duurt weet niemand, maar je neemt zelf de touwtjes in handen en je komt eruit.

Ik ben al een tijdje bezig met mijn droom werkelijkheid te laten worden. Dat kan niet zonder de minder leuke dingen. Daarvoor heb ik al vele paden moeten bewandelen die zeker verre van leuk zijn. Nu moet ik eerst dit traject afsluiten, het volgende traject aangaan. En dan zien wat er van deze droom verder uitgewerkt kan worden. Mijn verwachtingen kunnen niet meer hoog ingezet worden. Hoe moeilijk dat ook is, mijn lichaam geeft het wel aan. Een droom zie ik als een soort puzzel. Je moet de juiste stukjes zoeken en dan is maar net de vraag of ze daadwerkelijk ook passen. Mijn puzzel is er 1 met velen stukjes. Als je dus de juiste stukjes niet hebt moet je door blijven puzzelen. Net zolang tot de stukjes de juiste plek hebben gevonden. Dan zul je zien dat je droom in groot lijnen werkelijkheid kunnen worden. Ik ben ervan  overtuigd dat als je echt iets wilt dat je het ook echt kan. Al jij je kunt focussen op 1 droom, en niet af te leiden ben door een ander pad die heel anders loopt dan het pad van je droom. Dan kom je er wel, vroeg of laat!

Als ik dit tegen jordy zeg, of hier tegen 1 van de begeleidster kijken zij mij aan als of ik ze zie vliegen. Nee, ik niet, ik geloof in dat ik met een droom (puzzel) bezig ben, hoe moeilijk die ook is, ik ga ervoor. Het zijn mijn gedachten erover en die zou voor iedereen anders zijn. De 1 noemt het van mij zweverig, de ander zou het onzin vinden, sommige sluiten zich erbij aan. Weet je? het maakt niet uit wat jullie denken. Laat mij maar, laat mij maar gaan!

Mijn puzzel komt af!!

097a4be94acf15318c567baa2268d29a

 

Pfffff…. stoom

Soms denk ik wat is 13 dagen en onderhand 9 nou in vergelijking met de 7 maanden die je hier hebt gezeten. Klopt helemaal, wat is dat nou appeltje, eitje. Patatje oorlog en een frikadel joppie. Toch zit ik op heette kolen. Het weekend was oké, of nou ook niet echt. Ik was thuis, Vajèn last van dr prikjes ( zo sneu), Melle ziek, Jordy ziek en me schoonmoeder ook. Een ziekenboeg en dat kun je niet plannen en zo naar om te zien. Daardoor kreeg ik de mogelijkheid om te veel te doen, niet hun fout maar juist die van mijn brein. De andere kant van het verhaal was dat ik me even die energieke Saskia voelde die ik altijd was. Met als gevolg, crème la bami. Alles liep lekker tot vandaag, ik stond op met spierpijn, hoofdpijn en een erg geïrriteerde gedachten. Niet wetende wat de dag mij ging brengen. Nog meer bullshit….

Vanmorgen eerst de planning doornemen voor de hele week met de ergotherapeut. Dat ging misschien iets te goed. Daarna door naar de houtbewerking. Daar beginnen de prikkels al, de irritaties. Terug gekomen op de afdeling de mededeling dat ze mij kwijt waren, dat mijn verzoek om naar huis te gaan was afgewezen. Pfff dat was de druppel, stoom geblazen.  De reden daar wijk ik mij op dit moment niet meer over uit.

Wat zijn nog 9 dagen, he… Ik ben in 3 weken tijd 6 kilo kwijt pure stress. Geen eten binnen krijgen, vol zitten een enorme last. Heel erg veel pijn in mijn hoofd. Even volhouden sas, de loodste loodjes zijn het zwaarste. Dat is een feit. De pijn onderdrukken met koelelementen, druk op mijn slaap en onder mijn ogen. Ik ga nu proberen te slapen, morgen nieuwe kansen

Teleurstelling… hallo wolfheze doei loarne

Ik kan het niet mooier maken dat het is.

Het positieve is dat de zorg doorgaat.

Het mindere nieuws is dat 5 oktober op mijn verjaardag de zorg kan beginnen.

Dat word  13 dagen langer wachten tot ik thuis kom. Ik ga het risico om terug te vallen niet nemen. Vandaar dat ik ook dan pas met ontslag ga…

 

 *!=$&*$€&£÷&/£=

En door, gaan met die banaan.

 

4081 piepjes en mijn hoof is in 2645 plakjes gesneden.

img_20160921_134500

Zo langzamerhand begin ik hier wel echt klaar te zijn. De vragen wanneer kom jij nu naar huis, heel lief hoor, alleen niet leuk meer als ze jou hier geen duidelijkheid geven. Dus kan ik jullie ook niet op de hoogte stellen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Nou ‘IK’ ook. Ik ga overal fel tegenin. Dat deed ik vroeger ook wel vaak maar dan kwam dat angstige meisje weer te voorschijn die dan toch maar deed wat een ander ook deed. Nu niet meer ik probeer bij mijzelf te blijven, mijn weg, mijn gedachten achterna.

Zo ging dat afgelopen maandag net zo. Op naar Amsterdam,  een heerlijke rit er naar toe, samen. Om 12 uur een soepje met een lekker broodje gegeten. Heerlijk zo samen. Tot dat we bij het AMC waren, bij mij lopen dan de spanningen op. We moesten eerst een patiëntenpas aan maken, door naar de radioloog  en daar aan gekomen moet je weer helemaal de andere kant van het ziekenhuis zijn. Ah geweldig, ziekenhuis, het is meer een warenhuis, alleen met veel zieke mensen. Een erg naar gezicht. Jordy weet altijd overal de weg, dat denkt die dan. Saskia, denk precies het zelfde. Net een stel botsauto’s bij elkaar. Jordy loop op zijn pas zijn kant op en ik doe lekker eigenwijs en ga mijn weg. Heerlijk duo zijn wij toch ” Sas waar blijf je nou we moeten deze kant op” en sas zegt: Nee hoor, ik heb het al gevonden. Zo kunnen wij lekker tegen elkaar aan blijven botsen. Eerder was dat altijd leuk dan kon ik tegen die vele prikkels alleen nu nee dat word madam nog eigenwijzer, kan er geen lach van af, word gauw geïrriteerd en krijgen wij woorden wisselingen. Op de bestemming aangekomen word ik al snel gehaald en mag mij om gaan kleden. Fijn dat het zo snel gaat, alleen weinig uitleg. Ik moet een ok broek aan trekken bh uit shirt aan. Oké en dan wachten tot ik word opgehaald. Al gauw is het zover, gaat u maar liggen. Een soort van klep over mijn oordeel zodat ik weinig kan bewegen. Ook krijg ik oordopjes in en een koptelefoon op. Dan denk ik en nu… geen uitleg tot over 16 minuten. Ah oké, dan zien we het wel, langzaam word ik naar achteren geschoven. Dan hoor ik een stem zeggen: kunt u mij horen mevrouw oosterveld? Ja dat kan ik. Ik ben wat gespannen, euh wat? Beetje heel veel. Ik word een beetje angstig, probeer mij te concentreren op de piepjes en het lawaai. Ogen dicht en goed adem halen, ik heb een balletje in mijn handen, als het echt niet gaat kan ik daar op drukken. Gelukkig blijf ik redelijk in het gepiep zitten. 

img_20160921_134446

4081 piepjes heb ik geteld of hoe je het dan ook mag noemen. Het leek wel op een broedplaats waar op een goed stuk vlees werd gehakt, zo’n 2645 plakjes. Pfff laat die 16 minuten snel om zijn, ik ben er klaar mee. Een pak van mijn hart het is klaar. Hop hop kleren aan en kijken waar ik de uitslag kan ophalen. Hmm dan moet je daar en daar zijn maar daar moet je een afspraak voor maken. Die krijg je niet vandaag. Nog een keer een ritje Amsterdam, helemaal niet erg. Maar tot volgend jaar wachten gaan we dus niet doen. Hij heeft eerder geen tijd. Nou daar zijn de laatste woorden nog niet over gezegd. Als ik meer weet laat ik het wel weer weten. De terug weg was prima te doen 1 file maar was snel voorbij. Thuis gekomen nog even naar de praxis verf halen voor mijn hobby ruimte. Dan de muiters weer thuis van mijn ouders en lekker optijd in ons nest. 

20160920_182252

Gisteren was het even de muur verven en door naar de kapper. Ik ben erg blij met het resultaat, het wat anders geworden, even alles nieuw! Het was een gezellige dag en savonds weer terug naar de gevangenis. Terug gekomen geen nieuws, balen maar gewoon door. Hoop toch snel duidelijkheid te krijgen. 

Fijne zonnige dag

 

Spannende dag…

Eerst even vertellen over mijn weekend. Ik kan voor de verandering eens vertellen dat die ook qua planning een keer goed is gegaan. Een bijzondere gelegenheid een etentje van opa en oma, 60 jaar getrouwd. We hebben heerlijk gegeten bij stegeman. Een toost uit gebracht op de komende jaren. 

img_20160918_220716

De zaterdag overdag was het prima en fijn met het gezin. Lastige was dat ik zo graag dingen wil maken voor mijn werkplaats. Ik heb dat in mijn hoofd dus dat moet dan ook gebeuren. Vaak heb ik verteld hoe dat gaat, het is net een wasmachine alleen de wasmachine stop pas als het idee is uitgevoerd. De dag was daarvoor gewoon te kort, ik zou het moeten loslaten. Helaas dat kon ik niet. Als ik er op terug kijk denk ik ” heb het mooi doorstaan” voor de verandering accepteerde ik dat jordy zei: Sas, je gaat nu even rusten. Jij bent bijna thuis dan is er tijd zat”.

Zaterdagavond naar het etentje moest ik terug naar “de Loenatiks”. Zondag heb ik de hele dag zitten denken, knutselen en weinig uit me bed gekomen. Ik vond het wel even fijn. Rust rust rust. Want vandaag ga ik naar het AMC ziekenhuis met jordy. Ben erg zenuwachtig voor de MRI scan van mijn hersenen. Het is maar een scan, maar het is maar een scan? Zit er bij mij niet in. Ik ben bang , hoe gaat dat dan? Ga ik dan helemaal in die tunnel? Druf ik dat wel? Hoop dat ik niet een angstaanval krijg.kunnen ze dan zien? Zou er duidelijk schade zichtbaar zijn?  Zoveel vragen meer. Ik heb mij de laatste tijd erg verdiept in het menselijk brein. Het fascineert mij, het systeem in de hersenen. Het is een goed uitgedacht “concept”, tegelijkertijd wie die hersenen ook mag hebben uitgedacht heeft ons met velen vraagtekens achter gelaten. 

Oké weer terug bij mijn maandag, we gaan optijd weg eerst nog even wat leuks doen. Dan moeten wij om 14:00 aanwezig zijn. We hebben geen idee hoe lang zo’n iets duurt, wij zien het wel. Savonds mag ik fijn mee naar laren. Dinsdag ben ik ook nog in laren en savonds weer terug. 

We zullen zien hoe het gaat vandaag. Ik ga jullie vertellen hoe het was, vanavond vast niet, dan ben ik helemaal gesloopt. 

Maak er een goede maandag van!

Jammer de Bammer?

Helaas, had hier de slingers al op gehangen en mijn uitnodiging klaar voor mij uitzwaai feestje. De slingers ruim ik op, maar het feestje gaat door.

Dit feestje heet “en we gaan nog niet naar huis, nog lange niet nog lange niet, we gaan nog niet naar huis want hier in Loenatik is het nog niet pluis. Ja ik kan er maar beter een lolletje van maken. Zo grappig vind ik het eigenlijk helemaal niet maar toch, ik houd de pas erin.  Er staat een paard in de gang jalalaalaa een paard in de gang. 

Thuis is alles gereed, de zwarte cross tent stond klaar kunnen ze hem weer af breken en volgende week opnieuw op gaan zetten potverdorie??. Want nu niet naar huis betekend volgende week naar huis. Langer blijf ik echt niet hoor! 

Goede avond lieve mensen

Is dit een goed teken ???

20160915_092546

Ik weet niet of dit een voor teken is maar ik heb zo’n gevoel dat ik morgen mijn biezen pak.

Hoe mooi zou dat zijn. 1 voor 1 haal ik een kaartje van het bord. Wat een onwijze lieverds zijn jullie stuk voor stuk >♡<

Ik weet ook dat het verschrikkelijk tegen gaat vallen als het morgen niet de dag is maar ik lees dan nog wel een keer al die kaartjes door. Dat geeft me een voldaan gevoel.  

Lieve mensen wat ben ik jullie dankbaar, stiekem hoop ik nog wel kaartjes te ontvangen als ik thuis ben maar deze ga ik in mijn nieuwe plek/ ruimte in een heeeel groot schilderij plakken/ hangen. En ik blijf ook Bloggen.  Omdat mijn traject nog lang niet klaar is heb ik vannacht met mijzelf besloten.

Ik ga zo naar therapie en verder met meneer Hout op trekken. Wie weet wat de dag mij brengt!

Fijne dag allemaal

De week is alweer door de helft

We waren gebleven bij het weekend. Dagen gaan voorbij. Zaterdag heb ik thuis erg fijn gesport. Wat fijn om die spieren weer te voelen naar een lange tijd. Ik wist geen eens dat ik ze in de benen nog had. Ik heb het geweten, tot gisteren deed het goed zeer en ik dacht dat in beweging blijven het beste was. Duss ben ik zondag samen met een goede vriend van hier naar Arnhem gefietst. Bult op en op en af en toe af maar bij mij ging dat niet van harte. Goeie dag Saskia klaagde er wat vanaf. 14 km heen dat ging dan nog wel, dan shoppen en weer terug met die warmte. Nou ik denk de volgende keer wel 10x naar voor ik het weer doe. Maar ach ik kan het afvinken, ik heb het maar mooi even gedaan!

img-20160914-wa0013

De maandag samen met jordy een systeem gesprek gehad en daarna is hij gauw naar huis gegaan het behang erop doen etc. van mijn kamer. Wat word het mooi, erg trots. Bijna is het zover. Ik ben smiddags weinig gaan doen. Ik had in mijn hoofd ik wil naar huis, dus wat deed ik? Ik ging piekeren, liggen, staan, opruimen…. Nee toch niet dan maar andere onzinnige dingen. Op tijd naar bed. De dinsdag, nieuwe ronden nieuwe kansen. Ja dat zeker, fijn naar de hout toe verder met de picknicktafels, een uiltjes spaarpot en een naam treintje. Heerlijk, alleen zweten als een gek. Naar de houtbewerking wil ik weer graag mijn kamer bij elkaar gaan rapen en richting huis. Shit nog steeds geen bericht gehad hoe het verder zou gaan verlopen. Bah ik baal en ben zo moe dat ik net mijn bed haal. Half 10 dommel ik heerlijk in tot vanochtend 8 uur. Wakker word, wakker worden, wakker worden…. Nee de wekker ging alleen voor de medicatie. Ik sta op douche mij even, aankleden,  planning bespreken en naar houtbewerking. De ochtend verloopt goed, de picknick bank is zo goed als klaar het treintje ook en de uil ook. Hartstikke mooi, dat betreft kan ik bijna met ontslag. Smiddags ga ik naar de knutselgroep in ons gebouw, gezellig is het wel, een keer echt druk. Ik ben met mijn hertenkamp bezig en ondertussen bedenk ik mij nog wel 531 dingen.

img-20160914-wa0002

Ik verbaas mij steeds meer hoe het bij mij werkt. Net een digitale fotolijst, maar dan in mijn hoofd. Ik hoef alleen het materiaal of de emotie nog maar te hebben. Dat is idem dito zo voor het plaatje gelukkig zijn, samen zijn, die vraag werd mij gesteld afgelopen maandag. Hoe ziet die erbij jou gelukkig zijn, samen zijn ? Allereerst is dat de “sas” die overal een lolletje van kon maken met alles en iedereen. Maar die ook heel duidelijk een mening had. Zich niet om liet praten, haar eigen lijn trok. Een brede lach op mijn gezicht, ook een brede lach op Jordy’s gezicht de hele dag in bed liggen of dat ik eens een hele dag op het bedrijf mee help. Zonder dat ik boos word maar gewoon dikke skik hebben om een geit die de hik heeft.

Op dat moment eindelijk “YES” een traan. Dat is wat ik door alle pijn, gebeurtenis op gebeurtenis, op de tenen heb moeten lopen, ene woede uitbarsting naar de ander, masker opzetten naar de buitenwereld en nog zoveel meer. Ik kan het niet in goede woorden omschrijven. Ik weet wel dat ik weer verlang om thuis te zijn, bij Jordy en mijn Kids. Het zou de eerste maanden echt niet makkelijk worden, ze hebben het zelfs over jaren. Bijna ben ik door een grote stap heen. Ik ben klaar voor de volgende grote stap en dat hoef ik gelukkig niet alleen te doen. 

Fijne avond

Terug in de gevangenis

“Gevangenis” zo noemde ik het altijd, eerst was het altijd meer mijn sarcasme. Vanavond toen we terug gingen, was die sarcasme wel weg. 16 september blijft in mijn bolletje lekker creolen, het staat erin gebrand. Verdomme, ik wil niet meer terug, het is mooi geweest, hard gegaan en deze bandiet zou toch nooit alle 24 in een kratje hebben. Weetje? ik ben blij toe, je zou maar perfect zijn, niks meer om naar uit te kijken, nooit iemand die het beter weet, nooit geen verlangens, niks te verbeteren etc. Ik heb er denk ik voor het ongeluk zo’n +/- 16 in het kratje nu euh 9? Wat maakt het ook uit. Het is zo, het veranderd niet met wat je ook doet. Het is een beschadiging die mij is overkomen. Ik moet er alleen een weg in vinden, accepteren en voor mij op dit moment nog zo veeeeel meer.

img_20160910_221439

Ik wil gewoon weer thuis zijn, mijn nieuwe, nee! How! Ons nieuwe traject starten en weer 1 worden met elkaar. Kijken, vechten voor wat er voor mij nog in gaat zitten. Weer meer moeder kan gaan zijn dan nu hier in mijn positie als camera op de kamer van de Kids.  Hoe schattig het ook is, hoe lief dat ze naar mama zwaaien voor het slapen gaan. Wil ik hun gewoon weer die liefde kunnen geven een dikke kus voor het slapen gaan en wat ik graag doe liedjes zingen. Dat verdienen ze. Ze hebben een hele goede vader, beiden zijn we het er over eens dat dit ook voor hun nu niet veel langer moet duren. Ze moeten een moeder hebben die de dingen doet die papa niet kan doen. Dit weekend werd ik daar erg mee geconfronteerd. Pijnlijk. Ik denk dan gvd, zorg dat je thuis komt. Het borreld tranen in mijn lichaam. Ben bang dat dat daar nog wel even borreld. 

img_20160910_221345

Oja dan vergeet ik helemaal te vertellen over mijn uitstapje met jordy, samen op zoek naar hobby spullen. Het was meteen raak, we zijn erg goed geslaagd. Aankomende vrijdag hopen we de spulletjes binnen te krijgen. We werden erg goed geïnformeerd en geholpen. Al ga ik waarschijnlijk dan vrijdag niet definitief naar huis ga,  ga ik sws naar huis dat weekend. Dan is mijn kamer als het goed af ♡ erg benieuwd naar. De nieuwe spulletjes bekijken en misschien al indelen. Nu maar eerst weer hier de boel uitzinken. Voor ons was het ook fijn om even wat samen te doen. Dus geslaagd was het zeker, thuis gekomen, klapte ik meteen in. Laat ik me nu even niet over uit. Wie weet komt dat nog.

Voor nu slaap lekker en een fijne zondag toegewenst! 

•°•..Een nieuwe dag..

0ffeb488155a87265637492074e422a9

Op tijd was ik wakker, ik denk en denk maar er komt nog niet veel zinnigs uit, laat staan dat het positief is.

Telefoon al even niet op internet gehad, zou ik nou wel, zou ik nou niet? Het internet aan doen? Mens twijfel niet? Heb je zin om nu mensen te spreken? Ben je nieuwsgierig? Als er alleen bij jou maar onzin uit komt kun je beter niet reageren of of of. Ja ik maak het nog een graadje warmer in mijn hoofd. Wisselvallig denk ik door en besluit ik. Oké, prima, dit is zo’n punt waar ik nog wat mee moet gaan doen, maar nu even niet. Positiever word het nu even toch niet dus moet je er zelf wat van gaan maken vandaag. 

3a69e3b0da503a9448d402f3b4b3b939

Mijn dag ziet er nog niet zo zonnig uit maar als ik naar buiten kijk belooft het een zonnige dag te worden. Ik ben op het moment in een straalde omgeving dus ga ik daar wat van maken. Ik wil het graag ” die mooie dag, positiever etc”, ik zeg het tegen mezelf, het doen daar blijf ik meestal steken. Wel ga ik mijn best doen want wat ik het afgelopen half jaar heb geleerd, moet ik op dit moment gaan toepassen. Ook als dat betekend dat ik dan een extra pilletje moet nemen of misschien wel 2 of 3… “so be it”.

Weet je wat ik vannacht droomde? Als ik over 7 nachtjes niet definitief naar huis kan, dan komt er een andere dag. Wees niet bang,er komt een dag en jij komt voor altijd thuis. Het moet zo gaan, zo zoals het gaat! Schouders eronder en maak er een mooie dag van. Daarnaast droomde ik dat het behang dat ik had uit gezocht, helemaal niet zo mooi was dat het op de foto leek verre van dat. Grrr, ik ben voorbereid dus kan het denk ik niet meer tegenvallen. 

b7253216032a93ad84e91895e029154c

Vandaag ga ik met jordy machines kijken, voor mijn hobby ruimte ♡. Alleen daarom al ga ik vandaag er een mooie dag van maken ( helemaal mijn ding, hobby, inrichting en samen zijn). Erg veel zin heb ik, niet alleen ik, Jordy vind het ook erg mooie speeltjes die ik graag zou willen hebben dus dat word vast een leuk uitstapje samen♡

Dames en heren, mag ik jullie weer bedanken voor de mooie kaartje? Ik blijf mij verbazen, wat zijn jullie om mij heen bijzonder en mooi! Dank dank dat houd mij nog wel even op de been.

Much ♡