Omhoog

Nederland is oneerlijk!

Lieve mensen,

Ik weet niet hoe ik het beste kan beginnen, want soms wil ik weleens heel wat anders gaan zeggen, euh.. maar dan meer in deze richting, Zoals: 

Geachte Mevrouw Schippers, Geachte regering, Geachte Joost met de korte achternaam,

Dan denk ik, “wie ben IK” , omdat te zeggen. Ik zou je wel vertellen wie ik ben: Ik ben Saskia Oosterveld! Zonder poespas maar wel met ongevraagde hoge ziektekosten, eigen bijdragen van de wmo die niet normaal hoog is, lang uitgestelde diagnoses door de bezuinigingen rond om de zorg en een veel voorkomende handicap/beperking NAH die door jullie en vele mensen niet word erkend als een handicap daarnaast heb ik ook nog een bijzonder soort van NAH, wat het er niet makkelijker op maakt.

Ik kan uw niet vertellen in een paar zinnen hoe een dag er voor mij uit ziet of beter gezegt een seconde van een minuut van mijn leven. Soms tel ik hoeveel gedachten in mijn hoofd rond spoken, met 1 oog dicht de andere open weet ik dat het erop dit moment 406 gedachten zijn. Dat zijn voor mijn doen er heel erg weinig, ik ben namelijk vandaag, al hoewel ik een goede dag had gigantisch over mijn grens gegaan. Ja, dat doe je toch zelf? Klopt, alleen jammer dat ik dat niet zelf in de gaten heb. Laat staan om er dan naar te handelen, mevrouw, meneer, weten jullie wat voor een impact dit op mij leven heeft? Of op weet ik niet hoeveel anderen?

loesje-privatisering-in-de-zorg

Weetje mensen dit was echt maar een heel klein stukje wat ik die mensen zou willen vertellen daar in Den Haag. Want het is niet alleen mijn ziekte beeld. Helaas het zijn er veel en veel te veel en daar moet echt wat mee gedaan worden. Eerst dacht ik het ligt aan de begeleiding in Wolfheze, alle voorgaande zorg instellingen waar ik mee te maken heb gehad. Aan die mensen lag het helemaal niet, want JA dat zijn echt schatten van mensen 1 voor 1 proberen ze van alles voor je rond te krijgen, alleen ze mogen, kunnen niet meer omdat ze moeten BEZUINIGINGEN. Ben er nu achter dat het probleem veel verder gaat dan alleen dat, 7 maanden intern in Wolfheze heeft mij zoveel inzichten gegeven in de zorg dat ik daar nu echt verder mee ga. Alles op zijn tijd, ik wil veel te gauw, het heeft tijd nodig. Nog meer inzichten heb ik nodig, meer inzichten die ik nu al heb, puzzelen en nog eens puzzelen, op onderzoek uit, gesprekken voeren en zo ga nog maar even verder.

Mijn vechtlust, doorzettingsvermogen zet ik hier mee op scherp. Mijn hoofd is sinds ik vandaag een bedrag kreeg te horen die wij moeten gaan betalen niet meer uit geweest. Oxezepam erin? Nee helpt niet. Dan de temezepam? Helpt niet. Mond dicht, tv uit, tablet weg en slapen. Nee lukt niet zoveel onrust. En nu? Ja ik heb van mij afgeschreven. 

Mijn kont heeft geen staartje maar dit verhaal krijg er hoe dan ook wel 1.

Heb jij ook een verhaal in betrekking tot de zorg over het geen hoe ik het hier boven omschrijf? Ik hoor het graag van je! 

Mail me gerust, stuur mij een privé berichtje,Wat Voor Een Bericht Dan ook het maakt mij niet uit. Alles is van harte welkom!

Slaap lekker