Omhoog

Chaos in mijn bolletje…

b1a223a3c367bef52092ba08a9b8952c

Hoe nou verder? Dat is een vraag die ik mij elke dag weer afvraag. De ene keer ben IK Saskia die een goede dag heeft gehad waarin ik kan winkelen, dansen en met een borreltje te veel op leuke gesprekken kan hebben en woede aanvallen die er nauwelijk zijn geweest. ( dan lijkt er voor de ander niks aan de hand en lijk ik zo “normaal” te zijn. Dat is begrijpelijk want die dag voel ik me ook redelijk normaal.) De andere dag ben IK de Saskia die niet weet hoe leven moet, hoe ik de ene been voor de andere moet krijgen, mijn hoofd 643 gedachten in 1 heeft en laat staan de energie die zich ergens onder de grond bevindt of die woede aanvallen die sws 1 keer in het uur op komen vliegen van soft naar ontiegelijk hard. Het is heel zwart wit. De vraag is dan ook of ik überhaupt nog in een tussen fase zou kunnen leven.

Oké, ik weet dat ik moet afwegen als ik een dag een feestje heb dat mijn energie en mijn hele doen en laten min 0,68 is. Toch word je weer op de feiten gedrukt. Ik begin het als maar lastiger te vinden in de thuis situatie. Ik zit er maar, geen geranium maar meer de cactus. De stekels dat zijn mijn voelsprieten alleen heb ik er net iets te veel want ik zie, voel en hoor alles en sommige dingen ook nog eens 10x beter of harder. Geen seconde staat mijn gedachten uit. Ook mijn lichaam, ookal zit ik stil, gaat op een één of andere manier toch nog 81 km per uur.

Eigenlijk is het gewoon accepteren, het blijft alleen zo lastig. Elke keer weer de afweging maken. De voor en de nadelen en dan een keuze maken of het me dat waard is om dagen erna als een “zombie” te moeten leven. Een strakke band om mijn hoofd te knuppen om mijn pijn maar wat te kunnen onderdrukken en elke keer een stukje strakker aantrekken. Met mijn knokkels in mijn ogen druk. Weg met die pijn, van alle gedachtens, het is en blijft een chaos en op dit moment heb ik het idee dat die pijn niet meer stopt.

Het is ook niet dat ik het allemaal maar zo laat gebeuren, nee helemaal niet al lijkt dat soms voor de buitenwereld wel zo. Ik wil echt wel actie ondernemen op een minder dag of dagen, alleen het lukt me niet. Ik zou mezelf zo graag tig schoppen onder me “bips” willen geven alleen… Terwijl mijn stomme hoofd en mijn gedachten wel denken dat ze actie ondernemen, zo hard blijf dat lichaam maar op die ene plek hier op de bank zitten. Ik baal van mezelf, ik baal van alles maar het lost zo weinig op met dat balen kom je ook niet verder. Ik wil weer hard kunnen gaan, moe kunnen zijn omdat ik echt de hele dag ervan alles voor heb moeten doen. Niet omdat ik gewoon maar op die bank zit met al die gedachtens en overige chaos. Het begint zo moeilijk te worden thuis. Hier moet ik het doen, waarom lukt het me dan hier niet? Ik was in Wolfheze zo goed op weg, toch lijkt alles wat ik daar heb geleerd over de NAH en zeker over mezelf, nu zo ver weg!!

Niet alleen maak ik me daar zorgen over ook Jordy, familie en de begeleiding. We zijn de laatste weken erg aan het kijken geweest, Hoe het nu gaat of dat nog wel haalbaar is in de thuis situatie. Jordy en ik zijn weer naar Wolfheze geweest voor een “spoed” gesprek. Wat hadden hun mij een plezier gedaan als ik daar mocht blijven, helaas voor mij en gelukkig voor Jordy vinden ook hun dat dat niet goed zou zijn.

Tot nu is er geen oplossing, wel hebben we al een paar opties gehoord waar ik zelf wel oor naar heb. Ik kan er nog weinig over vertellen omdat er niks concreets is, alleen dat we, mijn begeleiding en ik in Januari gaan kijken naar woonlocaties wel zelfstandig maar met begeleiding, 24 uur. Logeer plekken met begeleiding etc. Zodat ik uit de situatie kan gaan, maar echt alleen ben. In de tussentijd hopen we nog een uitstel te krijgen van de WMO om het thuis allemaal te gaan proberen. Hard te werken zodat ik toch hier kan blijven. Dat hier het leven en het functioneren dragelijk word. 

c37370130884c77a367880b2385b4589

Ik denk niet dat ik voor de kerst weer een blog post dus wil ik jullie via deze weg hele goede feestdagen wensen. Tussen kerst en oud en nieuw horen jullie wel van mij weer zou ik deel 3 safari posten en kom ik nog even terug op het deelbericht waar ik positieve berichten op heb gekregen maar voor nu:

☆ maak er een gezellige en onwijs mooie kerst van☆

Warme kerstgroetjes

 

Saskia

Laat een bericht achter