Omhoog

Zee’j d’r as nen bearg teegnop? dreait oe umme en’n bearg ligt achter oe!

Waar zou ik over vertellen? Over mijn leven met NAH… Ik heb eigenlijk de hele dag wel wat te vertellen over dat leven. Alleen op dit moment kan ik het niet opbrengen om elke dag te bloggen.  Ik wil het roer helemaal omgooien. Maar hoe? Ik weet het echt niet. Al ga ik nog steeds zoals mij een wijze man/vrouw in fluisterde “stapje voor stapje” vooruit of blijf ik stabiel staan.

IMG_20170207_104603

Mijn hoofd blijft maar spoken. Vooral blijf ik maar zitten met dat onbegrip. Hoe kan ik jullie duidelijk maken wat mij nou echt mankeert. Hoe erg ik mijn best ook doe om mij gewoon te gedragen tussen een groep, hoe moeilijker het eigenlijk word. Kan ik dan een verjaardag al niet gezellig vieren of een uitje bijwonen? Jewel Sas, alleen je moet niet eigenwijs op een plek blijven staan waar jij je niet op je gemak voelt. Je moet uit de situatie, gewoon op veilige haven gaan staan. Waarom zoek ik toch keer op keer juist het gevaar op? Dit gaat natuurlijk niet alleen over het in een groep zijn. Dit kom ik ook in het dagelijks leven tegen. Dat is de oude ik, altijd opzoek naar een uitdaging. Die uitdaging die mis ik.

Ik ben nog steeds niet iemand die thuis achter de geraniums gaat zitten. Maar mijn eigen invulling over het leven wat ik nu heb vind ik wel iets weg hebben van een dwangbuis. Ja dat klinkt best heftig, een dwangbuis, maar zo voelt het. Af en toe gaat er een raampje open waarin er lucht naar binnen komt. Dat geef mij dan een tijdje adem maar ook mijn gedachtens, ideeën en nog veel meer. Word er moe van, heel erg moe maar vooral emotioneel, erg boos. Ik weet niet hoe lang ik het nog vol ga houden om op deze leefwijze door te gaan.

IMG_20170207_104735

Mijn hoofdpijn draagt hier ook aan mee, elke ochtend wil ik weer dat ik wakker word zonder die hoofdpijn of het zeurt of hij knalt al heerlijk door mijn bolletje heen. Mijn zicht dat is iets, heel iets  minder vaag geworden, is de hoofdpijn aan de max. dan is het zicht ook weer 0,0 dat schiet nog niets op. Ik heb sinds vorige week een nieuwe medicatie gekregen voor de hoofdpijn, met hoop op zegen. Ik moet een spiegel opbouwen dus kan nog niet meteen zeggen of mij dit gaat helpen. Over 6 weken moet ik naar de neuroloog om verslag te doen en te horen hoe nou verder. Vol verwachting klopt mijn hart en natuurlijk mijn koppie.

IMG_20170207_104655

Nu gaan we even over op wat positiefs waardoor het voor mij wel wat lichter word in mijn hoofd. Ja ja hoe is het mogelijk. Als ik mijn momenten wel heb probeer ik er dan ook dubbel wat van te maken.(dat dubbele… niet echt verstandig, ondeugend blijf ik, eigenwijs bovendien dan maar een dag of wat in mijn nest maar ik wil zo nu en dan kunnen leven, leven zo als ik leefde.) Ik heb mijn draai op het moment in meerdere dingen gevonden. Heerlijk ben ik aan het haken geslagen. Ik was met kraamcadeaus bezig alleen vond Melle het aapje zelf heel leuk en omdat er best veel tijd in ging zitten vond ik het wel zo leuk om hem zelf te houden ook ben ik met leuke granny dekentjes en andere diertjes bezig. Daarnaast ben ik druk met schilderen, al ben ik nog lang niet te vreden met mijn giraffe op doek dus ligt dat op het moment even stil tot ik weer een ingeving krijg. Ik ben tegelijkertijd bezig met mijn hobbyruimte/ atelier, de muur begint zo langzamerhand wel echt zebra te worden. Ook de trap en de balustrade zit er in alleen ik moet het nog eigen maken. Ik heb daarvoor kleurrijke ideeën als die zijn toegepast dan laat ik het hier zien. Uiteindelijk word het wel wat!

Ik wil iedereen die de laatste weken een kaartje heeft gestuurd en de lieve berichtjes hier ook nog even onwijs bedanken. Super super ♡ het doe mij zo goed !! 

Vandaag mag ik weer naar Wolfheze medicatie bespreken en de verdere gang van zaken. Zin en geen zin maar we maken er wel weer wat van natuurlijk.

Iedereen een hele fijne dag ♡