Omhoog

Borrel, bubbel,bruis of toch juist die ruis…

425d9571de4ce9f4342c8946d3950492

Zoals jullie misschien wel gelezen hebben, heb ik er een ontzettend mooi weekend op zitten. Dit was niet mogelijk geweest als ik niet zulke mensen om mij heen had, dat moet ik hier toch nog even weer gezegd hebben. Ik heb in tegenstelling van vorige week de dans gewaagd. Niet op de klok hoeven kijken van goh hoe laat is het. Op het laatst dacht ik nog steeds “en we gaan nog niet naar huis nog lange niet nog lange niet”. Met alle gevolgen van dien. Wie het laatst lacht, lacht het hardst.

021e999b8dd50259c6ad816ac803b3fe

Ik had vorige week best een slechte week. Last van alles en iedereen om me heen al kreeg ik van wat dingen toch zoveel energie om toch wel stappen te zetten. Even winkelen in Enschede weg van hier. Vrijdag winkelen met vriendinnen in Rijssen nadat ik 2x had paard gereden. Ja het is overvragen, ik weet het! Het voelt alleen op dat moment oké, die grens niet zien/voelen. Dat mag ook echt wel een keer toch, heb me de laatste weken zo netjes gedragen, dat ik nu wel even een boefje mag zijn?. Die week was er ook moeilijk met mij wat af te spreken. Het ene moment zeg ik: hallo hier ben ik en het andere moment kun je oprotten en wegwezen. Als ik weer realistisch ben weet ik dat ik dan een bitch ben, het is geen excuus, het is mijn hoofd die dat verzint en ik voer uit. Er wordt dan ook best vaak tegen mij gezegd ik snap helemaal niks van jou. Ik kan het niet ontkennen, ik heb wel zo’n iets van kun je daar niet mee dealen dan moet je afstand van mij doen. Het is niet gewoon (ik ben nou niet een gewoon meisje & zou ik ook niet worden) het is wel iets wat je zou moeten kunnen hebben als je met mij om gaat.

90d326659096c69ccac0dda359bf0a0e

Deze week begint slecht, wat natuurlijk wel te verwachten was naar zo’n onstabiel heftige week. Maandag ochtend zie ik het best vrolijk in, door een aantal dingen draait het zo’n 90 graden en draait het uit op dat ik even nergens geen zin meer in heb. Ik krabbel toch op en kan er nog uit alen om de les bij de rijvereniging te volgen. Mijn dank is weer groot na mijn paardenmoat! Na de les merk ik echt dat er in 1 klap, niks deugd of is nog goed. Ik kan van ruimdenkend naar heel kort van stof gaan. Nee, nee en nog eens nee. Dan kan ik weer een vlaag “normaal” denken. Ik begin steeds meer te balen, dat ik thuis zit en geen werk heb. Nee een uitkering. “Je hoeft niks te doen alleen maar leuke dingen”. Nou als het verplicht leuk is dan is het het tegenovergestelde hoor, geloof mij. Ik zou zelfs wel willen ruilen met een festival toilet leegzuiger of een elektricien in China. Ook vliegen er 167 andere gedachten  door mijn hoofd waar ik op dat moment helemaal niks mee kan. Ik val in slaap en word wakker alles moet even snel snel snel en ziet er even minder positief uit. Ik kan er even geen draai aan geven. Kan er dan ook niks mee, alleen het beste van maken. Ik duik toch maar het bed in want ik heb even geen zin om de ogen voor wat of iemand open te doen. Tijdje later word ik wakker en zijn er een aantal brieven met goedkeuringen binnen gekomen. Nu kan ik de dag toch nog een beetje positief afmaken.

Voor iedereen een fijne week

 

Saskia

Laat een bericht achter