Omhoog

4 dagen hard gaan, ik heb de dagen uitgeschreven…

received_1679502655455516

Dat was mij een feestje wel. 4 dagen feest en wat was dat lekker op de maandag na de avond daarin tegen was wel weer geslaagd.

Hieronder de dagen en hoe ik die heb beleeft en vooral in mijn hoofd.

Vrijdag een dag dat je weet vanavond ga ik loos, ik ga lol maken, dansen, drinken en vooral “genieten”. Smorgens werd ik al een beetje overvallen door een bericht wat mijn dag deed veranderen. Toch probeerde ik mij er overheen te zetten en gewoon door te gaan met de plannen die ik had gemaakt. Gewoon door Sas, je kunt het wel. Oké, als een stuiterbal stond ik te stuiteren op mijn voeten, terwijl ik dacht doe kalm misschien moet je vanavond ook maar niet gaan, word het wel leuk, wie gaan er wel, ik wil nog winkelen want ik heb niks om aan te trekken, o nieuwe schoenen en een tasje, Rijssen? Apeldoorn of nee toch Deventer… zo bleef het die dag erg onrustig in dat bovenkamertje. Tot ik me weer in mijn hoofd bedacht dat ik zo mijn weekend liet verpesten. Ik ga er wat van maken alleen of met vrienden maar ik zal er zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb me dansje gedaan, lekker gedronken en gewoon veel gezelligheid met lieve meiden. Met het dweilorkest was het ook wel dikke prima, ik denk dat ik mijn keyboard maar weer eens opzoek. Ik hou van muziek maken! received_1679502668788848

Zaterdagochtend was ik er alweer vroeg bij de paarden wou ik nog even doen. De stal uitmesten en hun de benen laten strekken, knutselen heb ik ook nog even gedaan. received_1679501732122275Daarna met de kids en uiteraard Jordy naar de kermis. Toen stond ik nog te shaken van de adrenaline in mijn bloed en mijn nahbolletje. Hop hop en door. Op de kermis hartstikke leuk maar wel erg veel prikkels Melle deed liever zijn ding in Witkamp dansen op de muziek en lichtjes. Dat doen we samen erg veel dansen op muziek, dat is iets wat wel sowieso 1 keer in de week proberen te doen. Vandaar dat die daar liever was oh ja en draaimolen is voor baby’s. Hij zou en moest in de zweefmolen. Dat gebeurde natuurlijk niet, maar zijn uitspraken waren goed?. Vajèn keek de kat uit de boom en die vond voor de verandering alles wel prima. Ze hebben het ijsje gegeten en daarna naar huis. Toen ik thuis kwam was de adrenaline verminderd maar nog duidelijk aanwezig. Ik besloot de paarden naar binnen te toen maar eerst daarvoor nog even kleren uitzoeken voor vanavond. Ik wou de broek aan laten dus ik checkt of dat kon en tot mijn schrik zag ik
received_1679502258788889dat ik uit mijn broek was gescheurd. Jeetje mieneetje! Ik keek nog een keer en liep naar beneden met aan Jordy de vraag of hij dat had gezien? “Ja ik dacht dat dat zo hoorde” ja Jordy dat hoort zo…. naja heb er gelukkig om kunnen lachen, maar ik zag de bui al hangen. Boos, aanvallen maar nee ze bleven weg. Snel andere bokse an en naar de paarden. Die hadden lekker de hele dag in de wei gestaan en mochten weer terug in hun schone stal. Nog even knuffelen en weer na binnen. Yes, klaar maken voor vanavond en wat heb ik er zin in. Ik kwam bij een van de meiden aan en vanuit daar zijn we lekker gaan feest vieren. Dansen en gek doen ja dat heb ik wel gedaan op de mondharmonica van de jongens van Livin Room en allerlei andere fratsen. Kikker slaan maar dan anders. Wat een avond en toen op de kop na huus. Thuis gekomen besloot ik dat ik nog echt niet kon slapen en ben gaan boksen even weg met al die gedachtenis en negatieve invloeden die ik het en der gratis opvang . Na een half uur was ik kapot en ben ik na bed gegaan. 

received_1679501262122322Zondag de dag begon weer vroeg. Jordy had de paarden al om 6 uur in de weide gedaan zodat ze toch nog even de benen konden strekken. Ik wil nog veel dingen doen. De stal uitmesten, voer voor savonds klaar zetten en de ochtend erop. Daarna tas inpakken voor het nachtje in het hotel en me klaar maken. Dit hoeft helemaal niet lang te duren omdat ik afgelopen week al alles had klaar gelegd maar nee, ik moet weer alles veranderen en me hoofd gaat maar door met het bedenken van nieuwe dingen. Gelukkig is Jordy daar weer en zegt we gaan zo en ja dat moet ook want anders ben ik te laat bij mijn date. Nog even snel snel snel van alles in mijn tas rouwen en gaan met die banaan. Nog steeds ben ik aan het stuiteren, van de adrenaline, vandaag is die wel heel erg aanwezig. In het hotel aangekomen zie het er allemaal wel heel goed uit, pakken soul uit en gaan na de andere meiden, vervolgens door naar de kermis. Daar besluit mijn hoofd dat ik aan de received_1679500648789050boswandeling moet, terwijl ik denk houd het maar bij rosé bier. Nee nee nee boswandeling it is! Hij gaat lekker, vooral hard. 5 grote bekers vol besluiten in mijn hoofd dat ik even lekker van bil moet gaan bij jebroer en door naar de bankdirecteuren. Nou nou nou, ik weet nu al dit komt niet goed dus maar even wat anders nemen? Nee door met die “bos behandeling”. De hele dag verloopt wel goed en doe lekker mijn eigen ding. Het boeit me niks waar maar ik vermaak me op één of andere manier me overal. Uiteindelijk ben ik iedereen kwijt. Loop na de hotelkamer en probeer te slapen maar neee niet voor mij, ik moet nog eten maar eerst nog eens kijken of nog bekenden kan vinden. Ja daar zijn de nog een paar dus nog even een dansje gemaakt. Toen een lekker frikandel speciaal gegeten en door om te slapen. Alleen begint daar de kater al op te spelen. Hoofdpijn niet normaal. In bed nog een drankje en oogjes dicht al kan ik me draai niet echt vinden. Uiteindelijk val ik in slaap.received_1679500628789052

Maandag oké oké eerlijk is eerlijk. De kater krijg je later. Pff wat ben ik slecht en ik kan geen oog meer dicht doen. Ik zit mezelf in de weg. Ik wil van alles maar niks zinnig komt eruit. Bah bah. Even rondje lopen en douche hopelijk knap ik daar van op. Half 10 received_1679501235455658richting de meiden en daarna aan het ontbijt. Ik moet zeggen hoe slecht ik ook ben ik heb best trek. Aangekomen om op de kermis te ontbijten, is de rij mij veel te lang. Ik heb nu honger en wil nu eten. Mijn hoofd draait ook al overuren, irritaties lopen bij mij gauw op ik kan het licht ook niet hebben aan me ogen. Liefst ga ik na huis maar nee, mijn hoofd wil dat ik niet op geef. Ik zou 4 dagen doen dus 4 dagen worden afgemaakt slecht of niet. Eerst maar stoer een rosé biertje om me wat moed in te drinken maar toch gauw over op dr sinas… geloof dat ik niet erg gezellig ben en dat heb ik ook wel een paar keer aan moeten horen. Of opmerkingen je ziet er moe uit, goed bedoelt. Maar nee was niet moe, ik was gewoon slecht van de drank zoals elk mens wel eens heeft. Mijn NAH was er in veel dingen ook wel maar ik mag niet klagen, helemaal niet. We gaan door en met de avond besluit ik dat het gezeur nou maar eens over is. Hop aan het bier en door. Van bier komt de rode wodka redbull en kan ik behoorlijke danspassen zetten met Mien moat. Onze konttiet sprong kwam weer te voorschijn en ik was weer terug. Ik heb de avond nog  lang kunnen genieten en uiteindelijk heerlijk in bed geslapen.

De dagen er na zijn heeeel onrustig. Geen woorden, maar toch breng ik het er aardig vanaf. Probeer het zo goed mogelijk in mijn oude structuur te doen. Nee, niet makkelijk want de moeheid zet mijn hoofd weer aan het denken, ga weer twijfelen aan alles en vooral aan iedereen. 1032 vragen spoken door mijn hoofd die ik niet kan stoppen. Ditreceived_1679501212122327 was iets wat ik wel wist dat dat ging gebeuren, toch overkomt het me weer en het is zo niet leuk. Ik stoot weer mensen van mij af omdat ik weer in mezelf zit. Ik heb afgelopen weekend veel gevoelens van andere mensen binnen gekregen, sommige kan ik plaatsen en sommige moet ik los laten. Ik heb ook wel weer bevestiging gekregen van mensen die ik sprak die zeiden hoe weet jij dat?dat heb ik nog nooit met iemand over gehad. Ja, dat is het paranormale dat ik nu maar eens moet gaan ontwikkelen. Best eng, toch ook bijzonder. De hele week wil ik al knutselen en mijn eigen ding doen maar dat word geblokkeerd. Het wil weer niet ze moet me echt aan en uit zetten de begeleiding, maar hey daar zijn ze voor. Nu weer weekend en ik kan je vertellen dat ik het mis, elke dag feest maken met de meiden, mensen spreken waar je normaal niet mee spreekt gewoon de hele gezelligheid. Oja en dat weer dan. Wat is dit voor een gekkigheid, dit verveeld zo snel.

Nu schiet me te binnen dat ik mijn oma moet bellen dus dat ga ik doen. 

Heel fijn weekend iedereen ♡

Tik tak en dooorr.. wattan noe, zonder boem!

received_1670730329666082Zooo… om er niet te lang tussen te laten komen dacht ik daar is weer een berichtje van mij en eigenlijk best positief.

received_1670733102999138

Nog 1 nacht te gaan dan barst hier in het mooie Loarne het feest weer los. Weken heb ik hier naar uitgekeken. Weken leef ik vooruit. Veel rusten.. Wat dan eigenlijk wel te weinig gebeurd door dat drukke koppie. Na dat ik vorige keer het bericht had geplaatst en met een aantal te hebben gesproken, “dacht ik: “Ik doe wat voor mij goed is en verder kan iedereen de boom in”. Ja, dat dacht ik toen maar in die week tijd wil jij niet weten wat er allemaal in mijn hoofd rond ging of hoe vaak die gedachten van “de boom in” wel niet zijn geswitcht. Kan je vertellen dat dat niet bij 374 keer bleef maar oké, we dwalen af! Ik ben vanaf toen gaan doen, doen en doen. Me energie moest ik even kwijt aan spullen maken. Wel impulsieve dingen, tja dat ben ik. Heb vooral veel leuke dingen gedaan, een soort van vakantie voor mij. Uiteten geweest, shoppen, veel met de kinderen spelen en maandag naar het strand geweest gisteren weer lekker gewinkeld en daarnaast het paard en houtbewerking/cadeaus maken ook weer lekker opgepakt. Dat klinkt allemaal wel goed toch? De woede aanvallen zijn er elke dag maar ik vind ze minder heftig en minder lang, ook dat klinkt goed toch? Toch vraag ik me af wanneer gaat die knop weer om. Soms moet ik daar gewoon niet aan denken en door. Ik ben op dit moment blij met hoe het gaat en morgen kijken we wel weer verder…. hmm, ik weet niet hoor… Ja maar morgen.. hoe zou dit gaan.. hoe dit en hoe dat, willen ze wel? Die vragen zijn echt maar een mespuntje van gedachten die nu door mijn hoofd spookt en ondertussen type ik vrolijk verder. Eerder zou ik nu al zijn gebarsten want dan is het tik tak… boem. Nu kan ik mijn geduld bewaren, nee mijn woede beheersen. Dat is best fijn als het niet zo’n explosie is in chaos maar in creatieve uitspattingen.

received_1670737316332050

Nu de zin in de Loarnse karmse, dat is enorm en wat ik met alle wil weet te begrenzen. Ja ik ga 4 dagen feest vier. Hoe dan? dat zie ik dan wel weer maar het word mijn feestje net als het voor velen hun feestje word. Ja ik heb er voor over om na die tijd een week of 1 of 2 niks tot nauwelijks te kunnen. Heb een jaar moeten missen dat gebeurt me dit jaar niet weer, nee! Met als topper van een meid die voor mij een hotel overnachting won die ik samen met haar ga verzilveren in hotel de Achterhoek maakt dit het weekend toch wel echt compleet. Ja ik heb er zin in en nee ik gedraag me niet.  

Iedereen die dit leest uit loarne maak er een heel mooi feestje van net zoals ik dat ga doen, ik zeg prooost!!

7 jaar geleden die ene 22 mei 2010

11-07-2010-opgezet-084-550x550

Vandaag is het dan weer zo’n dag dat ik liever de ogen heel lang dicht knijpt. Als iemand je herinnert: Toen lag je te vechten voor je leven en kijk nu.

Ja daar lag ik dan te krijsen van de pijn eigenlijk al zo dichtbij het einde. Toch is er iemand die ik nooit vergeet die mij zei: Sas, het is nog niet jou tijd. Bam, daar was ik weer 3 dagen later,  eerst ben je gewoon Saskia, haha daar moet ik wel een beetje om lachen ik weet niet of ze me zo gewoon vonden. Dat boeit ook niet. Naar dat moment was ik Saskia met het ongeluk. ‘Ach deerne, wat hebbie ut dr goed vanaf bracht’ of ‘ie hebt wa donders geluk gehad’. Dat zou ik ook zeker niet ontkennen, nee ik heb geluk gehad dat ik er zo uit heb mogen komen. Alleen ik heb ook heel veel pech gehad dat ik op dat tijdstip op de verkeerde plek was. Dat is die andere kant. In het begin dacht ik ook dat heb ik maar mooi overleefd. Tot dat je achter vele dingen komt, tot een besef dat je heel erg veel dingen kapot hebt en nog steeds elke dag voor moet vechten.

Het is mij overkomen en ik was te eigenwijs om dood te gaan. Precies zo is het, net zo eigenwijs als ik nu met mij leven door ga, ook met alle beperkingen. Grote knepen, kleine knepen gewoon gaan. Ik wil niet meer achterom kijken en toch zou ik volgend jaar ‘8 jaar geleden’ denken. Hoe graag ik zou willen dat het niet was gebeurt , elke dag als vandaag zou nooit meer een dag worden zoals de dag voor die zaterdag 22 mei 2010. Aan de ene kant bekijk ik het met een scherp oogje, want voor niemand word het ooit dezelfde dag als die dag. Op dat moment zaten 30.753 mensen op de wc, 124.923 mensen waren op dat moment onderweg naar het werk , 90.162 mensen waren onderweg naar hun sport of waren al druk aan het sporten, 54.931 mensen hadden toen seks, 424.092 mensen stonden net op, 9.000.010, waren netjes hun boterham aan het op eten en ik was 1 van de 16 miljoen mensen die op dat tijdstip met een privéjet in 10 min van laren naar Enschede vloog. Je collega’s die denken dat er een politie over hun heen gaat en tegen elkaar zeggen: ze komen je halen. Helaas lieverds, ze kwamen mij halen en hoe.

Ik probeer er maar gewoon een klein grapje van te maken en toch te genieten van het mooie weer en niet helemaal terug te keren naar die ene dag. Vandaag ben ik de brandweer Laren, ambulance personeel en alle mensen die erop dat moment waren extra dankbaar voor het redden van mijn leven!

Zonnige dag allemaal? 

s_NKM_100522-11-95x95

Ja, Hallo, its me, Saskia

IMG_20170420_111608_007

Dat dus!!

Weken ben ik mezelf aan het begeleiden met onderanderen ambulante begeleiding, telefooncontacten,  gesprekken etc. Ik heb op het moment het idee dat ik begin te bloeien. Van trots, ‘liefde’, onzekerheid, creativiteit, adrenaline, chaos en horen jullie dit een kleine beetje woede, wel veel piekeren. Ik weet niet of dit weer een groot gat gaat worden waar ik kilometers naar beneden zal donderen. Toch denk ik, dat ik een stuk heb gevonden van mezelf, een puzzelstukje dat op dit moment mij redelijk goed laat voelen.

*Ik kan hoofdstukken afsluiten.

*Ik probeer weer dingen op te pakken.

*Langzaam maar zeker begin ik mij nieuwe genieten te ontdekken.

*Woede aanvallen kan ik beperken en heb er een vingertje grip op.

Kijk nou eens Sas, you did it! Ja en dat ben ik naar een goed gesprek met een bijzonder iemand achter. Ik wist het voor mijzelf al wel, alleen het is zo aparte gewaarwording. Ik heb echt een geschenk van boven gekregen. Hoe dan? Ja hoe dan? Geluk bij een ongeluk!

IMG_20170420_111608_041 

Tuurlijk er zijn nog vele punten waar ik aan moet werken. Het gaat ook nog veel te veel met ups en de downs. Hoe realistisch is het om te denken of dat nog anders zou kunnen worden? Ik denk dat dit mijn “ik” nu is. Wat ze mij al langer probeerde te vertellen. Verschillende mensen. Bijzondere mensen. Vertelde mij dat ik er mag zijn. Dat ik mezelf eens wat vaker mag aan kijken en mag zeggen”ja, dit ben ik”. Mij niet schuldig hoef te voelen naar niets of iemands. Mezelf accepteren dat ik niet meer kan wat ik kon maar doe wat ik kan.

Terwijl ik dat probeer te doen zie ik dat er weer een poort word geopend om verder te zoeken naar passende puzzelstukjes. Met al mijn 1639 vragen, 21 creatief los liggende projecten, mijn 13 onzekerheden, 521 boze gedachten en zoveel meer maar vooral dat wazige NAH hoofd die bepaald. Heb ik het idee dat ik op een vooruitkijkende weg ben en dat zit me lekker.

IMG_20170420_111608_026

De ene keer zou ik reageren het gaat niet goed, een uur verder gaat het redelijk. Ik denk echt dat ik hem begin te snappen. Dan nog iets. Niet meer iets aan trekken van andere grote mensen. Laat ze zelf een dag leven zoals het hier gaat kijken of ze het dan nog beter weten. Ik probeer te zeggen dat dat me nog steeds heel erg aangaat en mij daar veel te veel door laat lijden door wat een ander zegt. Zoals ze zeggen is mijn gevoel, ookal is die ver, hij heeft wel gelijk en probeer nou eens op jezelf te vertrouwen. Jou gevoel heeft jou eigenlijk nog nooit in de steek gelaten alleen is die nog in de verstop modus. Alleen als je hem echt nodig is dan is hij er wel.

IMG_20170427_121823_708

Laatste weken  heb ik teveel mee gemaakt. Er daarom benoem ik het allemaal niet. Hoogte punten zijn er zeker geweest. Melle die weer naar mij toe komt en zegt; mama mama helpen. Dit was er even niet dus vind het erg fijn. Wij naar eigenlijk niet groots en eigenlijk wouden ze er niks aan doen toch voor de eerste keer naar mijn zusje en Sascha naar haar huis geweest, ze zijn die dag in het huwelijks bootje gestapt.  Uiteindelijk een hele indrukwekkende dag gehad ( voor mij zeker). Zo aan de rijn, zo mooi en zo bijzonder. Ik zag daar echt weer de ik die ik graag wil zien. Alles is dan anders. Weg van alle shit niemand die je daar kent alleen dierbare, ik zeg geslaagd. De weken ernaar veel twijfel, piekeren en toch een redelijke dagen hebben. Op dit moment ben ik een droom aan het verwezenlijken en dat gaat vanaf vanmiddag echt beginnen.

Ik ga er voor nu niks over loslaten maar ik hoop snel weer te kunnen bloggen dat ik kan laten zien waar ik mee bezig ben. Ja met te veel ??? …. maar dit is wel weer een grote uitdaging en ik heb er zin in!

Tot de volgende keer

Deel 2 Safari

20161126_091929

We moeten voor vertrek vroeg opstaan.  Even de laatste spulletjes in de tas want de koffer blijf hier… Daar had ik voor de vakantie al een slecht gevoel over en ook uitgesproken. Maar oké,  ze zeggen dat dat altijd goed is verlopen en daar vertrouw je de op. De koffer staat klaar na de safari in het ander hotel. Voor ons was een lunchpakket klaar gemaakt zodat we die onderweg konden opeten. Dan vertrekken we naar het vliegveld. Bij het vliegveld worden we afgezet bij een poort met de koelbox en hop red oe de maar mee. We lopen naar een halletje en daar krijgen we de tickets. Vluchtig zien we wat er in de koelbox zit en dat ziet er alles uit dan normaal. Onbereid vlees ofzo. Die hoeven we niet. We nemen plaats in de gate. Ik voel me erg flauw in mijn buik dus halen we maar wat te snacken, anders is er ook niet. Mama voelt zich net zo flauw namelijk. Een hele tijd wachten en dan vertrekken we eindelijk. In een klein vliegtuigje met een Duits stel, 2 Oostenrijks mannen en een familie uit Azië. Mijn moeder vind het allemaal spannend, ik natuurlijk niet ? tuurlijk vond ik het ook spannend. De piloot zegt dat die laag vliegt en dat er best veel te zien zou kunnen zijn. We maken een tussen landing in Der Salaam, daar moeten we weer overstappen in een ander vliegtuigje. Dit verloopt allemaal wel redelijk soepeltjes. Al zijn we beide een beetje erg misselijk in het vliegtuig, je stuitert veel kanten op en is er best krap. Met een uur vliegen komen we aan in Tanzania, Selous.

Daar staat onze jeep klaar, samen met het Duitse stel en de gids rijden we naar het camping waar we de komende dagen verblijven. Wat een omgeving, een gehobbel door het mulle zand, wie weet komen we nu al wel beesten tegen. Helaas, niks gezien en in een kwartier op bestemming. Het is rond 12 uur, we mogen plaats nemen in de relaxe ruimte. Daar krijgen we een drankje en kunnen we voor de verandering gaan wachten. Daar loopt een Nederlands meisje stage, dat is wel makkelijk maar helaas gaat het er niet vlotter van. Naar een uur wachten krijgen we de sleutel van ons huisje en op 3 uur vertrekken wij op bootsafari. We worden naar ons huisje gebracht. Het ziet er erg gezellig uit, maar schrik er toch wel een beetje van. Als ik binnen komen schieten er beestjes weg. Ik wist natuurlijk dat het geen luxe zou zijn maar dat ze zo dicht bij je zouden kunnen komen. Nee had ik eigenlijk niet verwacht. De muggen zoemen mij om te oren maar niet alleen daar ook meteen word mijn been aangevallen. Hop deet erop, al voel ik mij wat overvallen gaan we door. In de douche gekomen is echt heel naakt en daar sta je echt tussen de tig hagedissen. Kiekeboe, het zijn gewoon bamboestokken aan elkaar gebonden en daar sta je achter. We maken ons klaar voor de boot safari en vertrekken naar de relaxe ruimte. Nog een drankje en we kunnen vertrekken. Pff wat is het warm.

20161126_102349

We vertrekken met de jeep. We hadden een erg leuke jonge gids die ook vele talen kon. Hij was nog bezig met Nederlands. We spraken Duits met hem onderweg. Onderweg stoppen we bij een dorpje voor een wandeling daar. We zouden die wandeling eigenlijk pas de laatste dag hebben. Mama had voor de kindjes daar namelijk dingetjes mee genomen. Alleen nu niet mee genomen. Wat een armoede, kippenvel. Ik vind het ook best eng, al die mensen die ons aan lopen te staren. Ze lopen allemaal op blote voeten, hebben nauwelijks kleren aan, kapotte of lange doeken om. Het is er bloedheet en die huisjes, verschrikkelijk. Ik kan er niet goed tegen ik wil zo gauw mogelijk terug naar de jeep. De gids wil ons nog een schooltje laten zien. Dat zijn de kinderen daar verplicht, dat is dan wel weer goed. Het ziet er allemaal schattig uit zeg. Wel erg klein er gaan ongeveer 600 kinderen naar school in een ruimte, Tja daar kan ik niet veel soeps van maken. Dan komt er een heel koppel mannen, jongetjes aanlopen. De gids verteld dat ze daar een jongen bij zich hebben die een tv heeft gestolen. Die brengen ze met zijn allen naar de politie, de jongen heeft de handen vastgebonden met stro. Ik vind het allemaal maar niks, ik kan echt niet tegen die oneerlijkheid in de wereld. Gelukkig is de jeep er en kunnen we doorrijden voor de bootsafari. Ik ben benieuwd!

pb260065 pb260073

De boot vaart op het water, wat een verassing. Nee dat is flauw, de boot vaart over Rufiji rivier. Het is erg troebel bruin water. De gids verteld dat het heel slecht water is, dat komt omdat er alles in en mee word gedaan. Door de plaatselijke bevolking, zoals douche, poepen, plassen, kleren wassen maar ook het bestek etc wat ze dan ook hebben word er schoon gemaakt. Daarnaast leven er vele soorten vogels en dieren, die doen hun behoeftes ook de hele dag door in het water dus dan kun je wel nagaan. We komen het eerste stukje weinig dieren tegen in het water. Wel in de lucht, er vliegen vele vogel soorten. Fele kleuren en verschillende formaten. Erg mooi om te zien, vooral de zeearend die ik mooi kan vastleggen.

pb260145

pb260107pb260126

Even later spotten we ook de eerste krokodil en wat kleinere alligators. Ze liggen aan de kant van de rivier schuil onder de takken van de struiken. Dan komen we op bredere oppervlakte van de rivier.

pb260120

Daar komen de bulten in het water, ploep en weer weg zijn ze. Ik vind het best een beetje spannend. In mijn hoofd gaat vanalles om en komen rare gedachten in me op. Wat als ik er bij in spring, zou ik dan meteen gegrepen worden? Nou dat is 1 van de belachelijke dingen die ik op dat moment bedenk. Straks liggen we boven op een nijlpaard en gooit die ons om. Ja ja held op sokken. We komen best dichtbij, ze maken best aparte geluiden zeg! Ze lijken op tv zo lief, ik weet niet waarom maar hier vind ik ze echt niet lief lijken. Die neusgaten zo groot en die ogen. Dan varen we naar een zandbank, daar gaan we zitten en de zon zien zakken in de rivier. Wat een mooi gezicht!  Hier hebben wij denk ik zo’n 45 min gezeten. Lekker warm maar wel met een goede wind door je haar. Daarnaar zijn wij terug gevaren naar de jeep en zijn we nog verschillende dieren tegen gekomen. Bij de jeep aangekomen is het snel terug rijden naar het kamp. Om half 8 gaan we eten en daarna word het ons eerste nacht. Heel erg spannend en best wel eng. 

Terug aangekomen is het even omkleden, wachten in de relaxed ruimte tot we aan tafel kunnen. Ik heb onwijs honger en ben super moe dus laat ze maar opschieten. Mama leest ondertussen nog een boek en dan kunnen we aan tafel. Het eten gaat er goed in. Daarna nog even wat drinken en hop hop naar bed naar bed. Heel spannend!

pb260173

Hej’m Wah zitten m’n buurman?

Hier was ik vorige week zondag gebleven. Het is niet dat ik niet verder wil vertellen maar meer omdat ik erop dat moment en eigelijk nog best slecht aan toe ben. Daarnaast heb ik de griep goed te pakken, kon de ook nog wel bij, toch heb ik geen andere keus om door te gaan. Ik heb op het moment weinig contact met buitenaf, dat vind ik voor nu even prima zo. Ik wil niemand belasten met de negatieve shit waar ik op het moment in verkeer. De mensen die ik er wel mee belast vind ik al erg genoeg. Voor mij is het geen optie om maar zo op te geven al waren die gedachtens van de week heel erg sterk. Ik wil niet zo denken, maar met zoveel pijn in je hoofd, zoveel gedachtens elke keer word het mij op dit moment te veel. Ik houd mijn koppie op, kijk naar mijn 2 wonders en vecht weer verder! Never give up, thats the spirit?  

Fijne zondag

( vervolg van safari komt uiteraard maar wanneer kan ik jullie niet vertellen)

pb260169

Verbazing, al die liefde!

Gisteren kwam mijn moeder bij mij met een zo leuk cadeautje?. Van de dames @hoftrends. wauw, echt wat lief ! Dank jullie wel, de sleutelhanger krijgt een mooi plekje! Veel liefs van mij voor jullie?

img_20161009_144103

Ik sta er soms stil van, wel eens? Of deze hele periode ben ik keer op keer verrast. De berichtjes via Facebook, WhatsApp, telegram, ig, mail, fbchat, kaartjes velen kaartjes, bloementjes en cadeautjes alles wat ik heb mogen ontvangen. Jeetje wat hebben jullie mij veel steun gegeven en liefde gegeven. Gisteren kreeg ik nog weer een paar kaartjes en ook weer zo’n geweldig mooie bos bloemen. Ik herhaal het weer maar wat zijn jullie met zijn allen geweldig lieve mensen. Dank dank

Ik zou even vertellen over het facetimen. Tja ik heb het nu 3x gedaan. Het is echt apart, ook is het heel anders dan live met elkaar in contact staat. Mijn eerste indruk is oké. Ja het blijft toch allemaal wennen en nieuw. Het word vanzelf anders neem ik aan. Gisteren een zware dag gehad, wat is zwaar, bij mij is dat dat ik me niet aan mijn planning kan houden. Ik moet mezelf echt een trap onder het gat geven, anders ga ik door door door. Het is ook erg wennen iedereen om je heen, je eigen mensen, tegelijkertijd is het ook wel heel fijn. Het is allemaal zo dubbel vind ik zelf. Maar oké, het begin is er!

img_20161009_151541

Vanochtend heb ik heerlijk gewandeld in verwolde met mien moat en daarna samen geluncht bij Stegeman. Heerlijkgegeten.nl. We hebben het gezellig gehad, ook met de wandeling  hebben we zoals van ouds skik gehad. Eindelijk, gewoon weer dichtbij. Niet omdat het moet maar omdat het kan?. Heerlijk weer hadden we er ook bij. Vannacht iets minder kunnen slapen dus vanmiddag wat rust nemen en tijd voor mijzelf

Fijne zondag 

Alles kump good… uiteindelijk

Zoals ik al vertelde had ik een zenuwachtig gevoel afgelopen weekend die ik niet kon plaatsten. Dat gevoel was geheel niet onterecht. Ik stuiterde zo’n beetje de hele maandag al. De spanningen stegen tot ik een appje kreeg: ” het is gelukt”. Wauw? en alsof het gelukt is.  Wat een prachtig mannetje die Noud. Ik wist niet waar ik heen moest met mijn emoties, van binnen huilde ik van blijdschap. Ik bleef maar wachten tot er een traan zou ontsnappen uit mijn lichaam. Helaas…

Over die maandag gesproken, verschrikkelijk. Wat een dag ik had dus al die spanningen. Ook was ik van het weekend bek en bek af. Ik gaf dus smorgens mijn grenzen aan. Dat moest ik toch doen, praten in de “ik” vorm? Mijn grenzen aangeven? Werd niet serieus genomen, werd ook genegeerd. Wij hadden een afspraak niet genoteerd, wie? Jordy en ik.  Hij had bij mij moeten komen. Ik had dus aangegeven dat gaan we vandaag echt niet doen. Puur omdat ik al in het bovenste van het oranje zat. Oké maar dan zouden we het wel fijn vinden dat je gaat fitnessen… ah oké? Dat kan energie opleveren. Oké zo gezegd zo gedaan. Het ging ook erg lekker zeker als je het resultaat dan ziet elke week een kilo eraf. Netjes toch? Ik loop naar mijn kluisje zie ik oproep gemist. Jordy. Ik bel terug en hij vertelde dat dat gesprek toch doorgaat het was belangrijk. Nou in 1 keer was die fijne gedachten weg.

De reis in de trein?

De reis in de trein?

Ze nemen mijn grenzen dus echt niet serieus,  hup hup op hoge poten vlieg ik naar ze toe. Ik heb mijn boosheid en mijn punten eruit gegooid. Een op stapeling van de laatste tijd. Pfff.. even helemaal klaar hier in deze gevangenis. Ik heb met de vriendinnen van mij vriendin afgesproken dat we bijelkaar komen voor dingen voor de ooievaar en de cadeautjes. Zodat als ze dinsdag naar huis mag we alleen maar hoeven te plaatsen.

IMG_20160824_085243

Nu nog een auto terug naar huis? Niemand kan dan zou ik dus echt die reis met de trein moeten doen. Ojeee dat is een ding maar ik ga de gok wagen. Ik en de trein, het ging goed. Weer een goed punt voor mijn zelfvertrouwen. In Zutphen kon mijn lieve mama mij ophalen. Ze had mijn 2 kanjers mee Melle was ook zo trots ” mama, mama kom maar” nog in Zutphen een winkel in en toen naar huis. 19:00 kwamen de meiden. Ik kende ze van gezicht, maar wat hebben we een skik gehad het was erg leuk. Daarna weer naar Wolfheze, gelukkig bracht Jordy mij terug. Nu, afwachten tot wij naar vriendin en Noud mogen. Dinsdag ochtend kreeg ik/we een berichtje we mogen naar huis dus jullie mogen wel komen vanavond wel komen. YES deze dag heb ik gepland en is goed verlopen. De treinreis ging goed, mama weer paraat, geweldig die mam! Fijn zeg, met veel gezelligheid naar hun toe. Wat een geslaagde avond, nee dag! En Noud wat ben jij mooi en tevreden. We wensen jou en jou ouders heel veel geluk! Jordy bracht mij terug, terug naar Wolfheze. Echt bek af en nog steeds iets. 

IMG_20160824_085305

De lucht is blauw, de zon die straal niet alleen voor mij maar ook voor jou!

Enjoy 

?

 

Cadeautjes klein, groot een kaartje hier een kaartje daar!

Mensen wat zijn jullie lief voor mij, ik kan het zo hard gebruiken maar dat betekent niet dat het moet, maar om dat het mag??. Ik blijf het lekker doen, mensen onwijs bedanken . Ik kan niet alles plaatsen want heb mijn blog niet altijd bij mij. Wel heb ik altijd de foon bij mij en ben begonnen om de dingen die ik krijg met een bedankje via ig of wel Instagram genoemd te plaatsen. Fb deel ik dit bericht al en wil ook niet te veel jullie spammen? #follow.me.ig

20160710_165523 20160710_172744

Zondag werd ik door een pakketje via via verast een super cute potje met zaadjes van de klaver 4. Een houten kaart met de tekst “mens wat ben je mooi” @chterop stonden hele lieve woorden. Thnxx. Verder heb ik nog meer erg leuke kaarten mogen krijgen thnxx. Zoals vandaag ook weer een hele grote kaart en vanmiddag werd ik totaal verrast door een doosje van greetz+kaart. Heel onverwacht. Dat had ik even niet aan zien komen. Het raakt me keer op keer maar dez keer durf ik zelfs de kaart niet verder te lezen. Uiteindelijk heb ik het wel uit gelezen. Weet je de wereld is mooi met jou en iedereen! 

20160712_193350

Het is zo’n wonder, zoveel liefde voor mij en mijn gezin! Ik zou iedereen zo’n dikke knuffel willen geven. Om te laten zien wat die lichte puntjes met mij doen. In 1 woord, jullie zijn:

☆♡☆ MEGAFANTASTISCHETOPPERS☆♡☆

Sweet dreams

Sweet people

 

Give away?

Ik had toch gezegd dat ik dingen weg zou gaan geven? 

Ik heb al een een aantal dingen weg gegeven!!!!

Niet via mijn blog, heb mensen gewoon verrast met een klein gebaar. Ik ervaar door de kaartjes en elk dingetje wat ik krijg wat het kan doen met iemands kracht, gevoel etc. Ik stuur mensen die het kunnen gebruiken ook kaartjes maar ook eigen gemaakte spulletjes: koorden, kleding, schilderijen, sleutelhangers en volgens mij nog wel meer.

Een fijne gebeurtenis, geboorte,beterschap, een steuntje in de rug gewoon om te laten zien dat ik ook aan jullie denk. Het is zo leuk om andere met een klein gebaar blij te maken, dan de liefde die je terug krijgt. Dat geeft mij ook weer kracht, kracht om door te gaan met leuke dingen maken en dan ze weg te geven(voor mij levert dat energie en ontspanning op). Ik zou hier onder even laten zien wat ik afgelopen 2 weken weg gegeven heb. Sommige dingen ben je even mee bezig en sommige dingen heb je zo voor elkaar. Ik maak dan een aantal dingen en verzend de pakketjes dan te gelijk.

IMG_20160709_193350 IMG_20160709_193203 IMG_20160709_192747 IMG_20160709_192700 IMG_20160709_192556 IMG_20160709_192430

Ik ben er erg tevreden over, de mensen die de dingetjes hebben gekregen waren er erg enthousiast over. Gelukkig ik ben altijd maar wat bang dat het niet in de smaak valt. Ik ben nog bezig met 2 poncho’s, 3 schilderijen op bestelling zou jij ook iets van mij willen hebben laat het mij weten? Ik ga binnenkort echt wat verloten. Ik krijg er nu wat meer tijd voor. Heb nog tig creatieve ideeën dus houd mij in de gaten!!

Weetje? ? ?

Ik mag weer heel veel mensen bedanken voor de lieve kaartjes, soms denk je er komt niet meer wat. Dan flipflop komen er weer een aantal kaarten binnen. Ik vind het zo fijn dat mensen mij blijven schrijven !!

Spontaan, mensen die je een keer in het verleden hebt gesproken. Erg verrassend en zo fijn. Wat een mensen die continue met mij en ons meeleven. Een mooie tekst, kleine cadeautjes etc bedankt lieverd,

Onder het motto van: niks moet, alles mag !

Lots of love

 

Happy Birthday cowboy Melle♡

Daar is die dan eindelijk, afgelopen weekend.

IMG_20160704_000637

Ik heb veel mooie weekende gehad afgelopen jaren. Het was altijd met veel hoofdpijn gepaard daarnaar dagen boos gesloopt en niemand die wat met mij kan. Het masker nam mij over. Toch koos ik ervoor om mijn uitjes gewoon te blijven doen.( Je leeft maar 1 keer nouja ik vind zelf dat ik een 2de kans heb gekregen) Je moet er uithalen wat erin zit. Zoals de zwarte cross, eerst zelf, daarna met de kameraden groep van Jordy en afgelopen jaren met een geweldige meiden groep. Altijd was het 1 groot feest. Lekker de Lompe Tina uithangen die ik echt ben, hakken als een malle met mijn bierpetjes op. Yeaah!! 

Dat heeft naar het ongeluk helaas hele andere kanten. 2 tot 5 weken gesloopt ook al weet ik dat ik rustiger aan moet doen NEE niet doen, niet luisteren, gaan met die banaan! So be it…. 

Hier ben ik bezig dat die uitjes en al die andere dingen ook wel kunnen. Dan met handvaten, behulp van…. Een goede planning? Lijstjes? Tekens? Begeleiding? Ja daar zijn wij mee aan het puzzelen, vallen en weer op staan.

Afgelopen maandag werd onze kleine grote man 2 jaar. Zaterdag hebben we dat gevierd, uiteindelijk toch veel mensen. De tent was erg goed voor elkaar. Dankzij Kokmans,jordy en zwager! Jordy had een springkussen voor de Kids geregeld, een buffetten voor de feestvarkens. Vrijdagavond heeft mijn moeder mij opgehaald uit Wolfheze. Thuis aangekomen stond alles al klaar zoals jordy, hier de begeleiding en ik al door hadden genomen en in een planning hadden gezet. Ik mocht het leukst van  alles nog “even” doen. Je snapt hem vast al? Even was niet even maar 3/4 uur. De versiering, ik heb het wel goed doorstaan. Savonds door de lage adrenaline kon ik al geen slaap meer ervaren. Mij slaapmedicatie ging ik tegen vechten, uit eindelijk viel ik 1 uur in slaap. Zo ging dat al een paar jaar met spannende dingen maar dan zonder medicatie en zonder dat ik me grenzen aan gaf etc. Nu heb ik wel een paar keer gezegd Sas nu moet je stoppen en naar bed gaan. Ja die aan en uit knop hé? Die doet niet, toch de ervaring en de erkenning die komt wel. Het begin is er?.

Zaterdagochtend een planning had ik en het gaat zomaar zoals het zou moeten gaan. Juist omdat de voorbereidingen van te voren doorgenomen zijm. Het goede overleg, de planning, de afspraken het was allemaal tip top in order. Jordy, schoonouders en ouders, top, goed geregeld. Dat kon ik dus loslaten.(een beetje dan). De visite was ook lekker gemengd en iedereen was er voor Melle en dat vernam dat manneke ook echt. De hele dag met een grijns op zijn gezicht. Wat was hij blij, geweldig. Dat gevoel of mijn denken heeft mij de afgelopen tijd niet zo trots,gelukkig,goed en verliefd gevoeld. De visite allemaal weg en de afspraak was: jij gaat met de kinderen op stok. Opruimen word gedaan, alles komt goed.  Die adrenaline naar zo’n dag was nog groter, zo moe als ik was, zo hard ging als ik aan het werk ging, opruimen, poetsen en de dag nabespreking.  Het gaf me een voldaan gevoel. Was het verstandig? Nee, maar niet alles kan in 1 keer goed gaan. De ervaring en constateren dat het zo is vond ik al genoeg. 22.45 lag ik in bed en rond 00.00 uur viel ik in slaap. 

Zondag:

De zondag loopt verrassend, het is veel rust, spelen en genieten van de kinderen.  Ik kan wel moeilijker tot mijn grens komen of eigenlijk helemaal niet. Ik ben zo moe, toch wint de kracht, de adrenaline van mij. Jordy en ik sluiten de dag samen af en brengt mij zonder de kinderen terug. Ik kijk terug op een onvergetelijke dag!!!!! Savonds terug op de afdeling moet ik van alles nog doen van mezelf en draaf door. Half 2 val ik in slaap.

Maandag:

Ik sta half 8 word ik wakker, doodop, nog steeds vol adrenaline! Daaraan hé,  ja hoor! Therapieën volgen en daarna gewoon mijn uitgestippelde plan voortzetten. Op de vies naar Oosterbeek.  Het begint al bij het weg gaan. 1 tas mocht ik meenemen anders nam ik teveel mee op de terugweg. Ik houd mijzelf voor de gek om de 2de achter mijn jas te stoppen. Terwijl ik dat doe, besef ik mij heel erg goed dat die echte waanzin is. Dus hup tas achter de jas weg en gewoon in de andere tas. De heen reis lijk ik wel een halve zool. Een halve zool die zo slowmotion fietste dat mensen moeten gedacht hebben, die is de weg kwijt, die valt zo hartstikke om. Dusse…. gewoon door fietsen. Daar was ik dan Oosterbeek, 1 doel een SD kaart halen. 3 kwartier hier 3 kwartier daar. 2 tassen vol en 4 uur verder. Oei hoe krijg ik dat mee op de fiets? Precies? Gewoon gaan. Hoe weet ik niet maar ben thuis gekomen. Daar was de verpleging ook erg blij mee. Ze waren bang dat ik de weg kwijt was. Helemaal bij de weg gebleven was ik natuurlijk niet, adrenaline en nog eens adrenaline, chaos in mijn hoofd en op mijn kamer. Toch lekker gaan tekenen en naar een lange avond half 3 in slaap gevallen.

De dinsdag, verliep het zelfde alleen sliep ik iets eerder. Wel duidelijke en fijne gesprekken gehad. Nog steeds giert de adrenaline door mijn lijf maar begint de hoofdpijn al wat door te komen. Ik hoop dat de klap gauw komt of beperkt blijft. Morgen word het wederom een spannende dag. Eerst naar de houtbewerking wat natuurlijk leuk is maar daarna zit de cardioloog in Arnhem Rijnstate op mij te wachten. Daar ga ik mijn angst onder ogen komen alleen naar het ziekenhuis met openbaar vervoer nouja een taxi dan. Ik heb een goede planning gemaakt, afspraken etc en nu is het een kwestie van gewoon doen. Spannend…. 

Ook moet ik weer heel erg veel lief mensen bedanken. Mensen die eerder wat hebben gestuurd ook mensen die me gewoon even wat toe sturen, kleine cadeautjes. Het verrast me nog steeds en blijft me heel erg veel kracht geven. Uit Griekenland van de broer en schoonzus van mijn opa, een berichtje een kaarten, die hij overigens zelf heeft gemaakt. Prachtig, mijn creativiteit komt vast daar vandaan!

Iedereen super bedankt!

Foto’s volgen later.