Omhoog

4 dagen hard gaan, ik heb de dagen uitgeschreven…

received_1679502655455516

Dat was mij een feestje wel. 4 dagen feest en wat was dat lekker op de maandag na de avond daarin tegen was wel weer geslaagd.

Hieronder de dagen en hoe ik die heb beleeft en vooral in mijn hoofd.

Vrijdag een dag dat je weet vanavond ga ik loos, ik ga lol maken, dansen, drinken en vooral “genieten”. Smorgens werd ik al een beetje overvallen door een bericht wat mijn dag deed veranderen. Toch probeerde ik mij er overheen te zetten en gewoon door te gaan met de plannen die ik had gemaakt. Gewoon door Sas, je kunt het wel. Oké, als een stuiterbal stond ik te stuiteren op mijn voeten, terwijl ik dacht doe kalm misschien moet je vanavond ook maar niet gaan, word het wel leuk, wie gaan er wel, ik wil nog winkelen want ik heb niks om aan te trekken, o nieuwe schoenen en een tasje, Rijssen? Apeldoorn of nee toch Deventer… zo bleef het die dag erg onrustig in dat bovenkamertje. Tot ik me weer in mijn hoofd bedacht dat ik zo mijn weekend liet verpesten. Ik ga er wat van maken alleen of met vrienden maar ik zal er zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb me dansje gedaan, lekker gedronken en gewoon veel gezelligheid met lieve meiden. Met het dweilorkest was het ook wel dikke prima, ik denk dat ik mijn keyboard maar weer eens opzoek. Ik hou van muziek maken! received_1679502668788848

Zaterdagochtend was ik er alweer vroeg bij de paarden wou ik nog even doen. De stal uitmesten en hun de benen laten strekken, knutselen heb ik ook nog even gedaan. received_1679501732122275Daarna met de kids en uiteraard Jordy naar de kermis. Toen stond ik nog te shaken van de adrenaline in mijn bloed en mijn nahbolletje. Hop hop en door. Op de kermis hartstikke leuk maar wel erg veel prikkels Melle deed liever zijn ding in Witkamp dansen op de muziek en lichtjes. Dat doen we samen erg veel dansen op muziek, dat is iets wat wel sowieso 1 keer in de week proberen te doen. Vandaar dat die daar liever was oh ja en draaimolen is voor baby’s. Hij zou en moest in de zweefmolen. Dat gebeurde natuurlijk niet, maar zijn uitspraken waren goed?. Vajèn keek de kat uit de boom en die vond voor de verandering alles wel prima. Ze hebben het ijsje gegeten en daarna naar huis. Toen ik thuis kwam was de adrenaline verminderd maar nog duidelijk aanwezig. Ik besloot de paarden naar binnen te toen maar eerst daarvoor nog even kleren uitzoeken voor vanavond. Ik wou de broek aan laten dus ik checkt of dat kon en tot mijn schrik zag ik
received_1679502258788889dat ik uit mijn broek was gescheurd. Jeetje mieneetje! Ik keek nog een keer en liep naar beneden met aan Jordy de vraag of hij dat had gezien? “Ja ik dacht dat dat zo hoorde” ja Jordy dat hoort zo…. naja heb er gelukkig om kunnen lachen, maar ik zag de bui al hangen. Boos, aanvallen maar nee ze bleven weg. Snel andere bokse an en naar de paarden. Die hadden lekker de hele dag in de wei gestaan en mochten weer terug in hun schone stal. Nog even knuffelen en weer na binnen. Yes, klaar maken voor vanavond en wat heb ik er zin in. Ik kwam bij een van de meiden aan en vanuit daar zijn we lekker gaan feest vieren. Dansen en gek doen ja dat heb ik wel gedaan op de mondharmonica van de jongens van Livin Room en allerlei andere fratsen. Kikker slaan maar dan anders. Wat een avond en toen op de kop na huus. Thuis gekomen besloot ik dat ik nog echt niet kon slapen en ben gaan boksen even weg met al die gedachtenis en negatieve invloeden die ik het en der gratis opvang . Na een half uur was ik kapot en ben ik na bed gegaan. 

received_1679501262122322Zondag de dag begon weer vroeg. Jordy had de paarden al om 6 uur in de weide gedaan zodat ze toch nog even de benen konden strekken. Ik wil nog veel dingen doen. De stal uitmesten, voer voor savonds klaar zetten en de ochtend erop. Daarna tas inpakken voor het nachtje in het hotel en me klaar maken. Dit hoeft helemaal niet lang te duren omdat ik afgelopen week al alles had klaar gelegd maar nee, ik moet weer alles veranderen en me hoofd gaat maar door met het bedenken van nieuwe dingen. Gelukkig is Jordy daar weer en zegt we gaan zo en ja dat moet ook want anders ben ik te laat bij mijn date. Nog even snel snel snel van alles in mijn tas rouwen en gaan met die banaan. Nog steeds ben ik aan het stuiteren, van de adrenaline, vandaag is die wel heel erg aanwezig. In het hotel aangekomen zie het er allemaal wel heel goed uit, pakken soul uit en gaan na de andere meiden, vervolgens door naar de kermis. Daar besluit mijn hoofd dat ik aan de received_1679500648789050boswandeling moet, terwijl ik denk houd het maar bij rosé bier. Nee nee nee boswandeling it is! Hij gaat lekker, vooral hard. 5 grote bekers vol besluiten in mijn hoofd dat ik even lekker van bil moet gaan bij jebroer en door naar de bankdirecteuren. Nou nou nou, ik weet nu al dit komt niet goed dus maar even wat anders nemen? Nee door met die “bos behandeling”. De hele dag verloopt wel goed en doe lekker mijn eigen ding. Het boeit me niks waar maar ik vermaak me op één of andere manier me overal. Uiteindelijk ben ik iedereen kwijt. Loop na de hotelkamer en probeer te slapen maar neee niet voor mij, ik moet nog eten maar eerst nog eens kijken of nog bekenden kan vinden. Ja daar zijn de nog een paar dus nog even een dansje gemaakt. Toen een lekker frikandel speciaal gegeten en door om te slapen. Alleen begint daar de kater al op te spelen. Hoofdpijn niet normaal. In bed nog een drankje en oogjes dicht al kan ik me draai niet echt vinden. Uiteindelijk val ik in slaap.received_1679500628789052

Maandag oké oké eerlijk is eerlijk. De kater krijg je later. Pff wat ben ik slecht en ik kan geen oog meer dicht doen. Ik zit mezelf in de weg. Ik wil van alles maar niks zinnig komt eruit. Bah bah. Even rondje lopen en douche hopelijk knap ik daar van op. Half 10 received_1679501235455658richting de meiden en daarna aan het ontbijt. Ik moet zeggen hoe slecht ik ook ben ik heb best trek. Aangekomen om op de kermis te ontbijten, is de rij mij veel te lang. Ik heb nu honger en wil nu eten. Mijn hoofd draait ook al overuren, irritaties lopen bij mij gauw op ik kan het licht ook niet hebben aan me ogen. Liefst ga ik na huis maar nee, mijn hoofd wil dat ik niet op geef. Ik zou 4 dagen doen dus 4 dagen worden afgemaakt slecht of niet. Eerst maar stoer een rosé biertje om me wat moed in te drinken maar toch gauw over op dr sinas… geloof dat ik niet erg gezellig ben en dat heb ik ook wel een paar keer aan moeten horen. Of opmerkingen je ziet er moe uit, goed bedoelt. Maar nee was niet moe, ik was gewoon slecht van de drank zoals elk mens wel eens heeft. Mijn NAH was er in veel dingen ook wel maar ik mag niet klagen, helemaal niet. We gaan door en met de avond besluit ik dat het gezeur nou maar eens over is. Hop aan het bier en door. Van bier komt de rode wodka redbull en kan ik behoorlijke danspassen zetten met Mien moat. Onze konttiet sprong kwam weer te voorschijn en ik was weer terug. Ik heb de avond nog  lang kunnen genieten en uiteindelijk heerlijk in bed geslapen.

De dagen er na zijn heeeel onrustig. Geen woorden, maar toch breng ik het er aardig vanaf. Probeer het zo goed mogelijk in mijn oude structuur te doen. Nee, niet makkelijk want de moeheid zet mijn hoofd weer aan het denken, ga weer twijfelen aan alles en vooral aan iedereen. 1032 vragen spoken door mijn hoofd die ik niet kan stoppen. Ditreceived_1679501212122327 was iets wat ik wel wist dat dat ging gebeuren, toch overkomt het me weer en het is zo niet leuk. Ik stoot weer mensen van mij af omdat ik weer in mezelf zit. Ik heb afgelopen weekend veel gevoelens van andere mensen binnen gekregen, sommige kan ik plaatsen en sommige moet ik los laten. Ik heb ook wel weer bevestiging gekregen van mensen die ik sprak die zeiden hoe weet jij dat?dat heb ik nog nooit met iemand over gehad. Ja, dat is het paranormale dat ik nu maar eens moet gaan ontwikkelen. Best eng, toch ook bijzonder. De hele week wil ik al knutselen en mijn eigen ding doen maar dat word geblokkeerd. Het wil weer niet ze moet me echt aan en uit zetten de begeleiding, maar hey daar zijn ze voor. Nu weer weekend en ik kan je vertellen dat ik het mis, elke dag feest maken met de meiden, mensen spreken waar je normaal niet mee spreekt gewoon de hele gezelligheid. Oja en dat weer dan. Wat is dit voor een gekkigheid, dit verveeld zo snel.

Nu schiet me te binnen dat ik mijn oma moet bellen dus dat ga ik doen. 

Heel fijn weekend iedereen ♡

Ja, Hallo, its me, Saskia

IMG_20170420_111608_007

Dat dus!!

Weken ben ik mezelf aan het begeleiden met onderanderen ambulante begeleiding, telefooncontacten,  gesprekken etc. Ik heb op het moment het idee dat ik begin te bloeien. Van trots, ‘liefde’, onzekerheid, creativiteit, adrenaline, chaos en horen jullie dit een kleine beetje woede, wel veel piekeren. Ik weet niet of dit weer een groot gat gaat worden waar ik kilometers naar beneden zal donderen. Toch denk ik, dat ik een stuk heb gevonden van mezelf, een puzzelstukje dat op dit moment mij redelijk goed laat voelen.

*Ik kan hoofdstukken afsluiten.

*Ik probeer weer dingen op te pakken.

*Langzaam maar zeker begin ik mij nieuwe genieten te ontdekken.

*Woede aanvallen kan ik beperken en heb er een vingertje grip op.

Kijk nou eens Sas, you did it! Ja en dat ben ik naar een goed gesprek met een bijzonder iemand achter. Ik wist het voor mijzelf al wel, alleen het is zo aparte gewaarwording. Ik heb echt een geschenk van boven gekregen. Hoe dan? Ja hoe dan? Geluk bij een ongeluk!

IMG_20170420_111608_041 

Tuurlijk er zijn nog vele punten waar ik aan moet werken. Het gaat ook nog veel te veel met ups en de downs. Hoe realistisch is het om te denken of dat nog anders zou kunnen worden? Ik denk dat dit mijn “ik” nu is. Wat ze mij al langer probeerde te vertellen. Verschillende mensen. Bijzondere mensen. Vertelde mij dat ik er mag zijn. Dat ik mezelf eens wat vaker mag aan kijken en mag zeggen”ja, dit ben ik”. Mij niet schuldig hoef te voelen naar niets of iemands. Mezelf accepteren dat ik niet meer kan wat ik kon maar doe wat ik kan.

Terwijl ik dat probeer te doen zie ik dat er weer een poort word geopend om verder te zoeken naar passende puzzelstukjes. Met al mijn 1639 vragen, 21 creatief los liggende projecten, mijn 13 onzekerheden, 521 boze gedachten en zoveel meer maar vooral dat wazige NAH hoofd die bepaald. Heb ik het idee dat ik op een vooruitkijkende weg ben en dat zit me lekker.

IMG_20170420_111608_026

De ene keer zou ik reageren het gaat niet goed, een uur verder gaat het redelijk. Ik denk echt dat ik hem begin te snappen. Dan nog iets. Niet meer iets aan trekken van andere grote mensen. Laat ze zelf een dag leven zoals het hier gaat kijken of ze het dan nog beter weten. Ik probeer te zeggen dat dat me nog steeds heel erg aangaat en mij daar veel te veel door laat lijden door wat een ander zegt. Zoals ze zeggen is mijn gevoel, ookal is die ver, hij heeft wel gelijk en probeer nou eens op jezelf te vertrouwen. Jou gevoel heeft jou eigenlijk nog nooit in de steek gelaten alleen is die nog in de verstop modus. Alleen als je hem echt nodig is dan is hij er wel.

IMG_20170427_121823_708

Laatste weken  heb ik teveel mee gemaakt. Er daarom benoem ik het allemaal niet. Hoogte punten zijn er zeker geweest. Melle die weer naar mij toe komt en zegt; mama mama helpen. Dit was er even niet dus vind het erg fijn. Wij naar eigenlijk niet groots en eigenlijk wouden ze er niks aan doen toch voor de eerste keer naar mijn zusje en Sascha naar haar huis geweest, ze zijn die dag in het huwelijks bootje gestapt.  Uiteindelijk een hele indrukwekkende dag gehad ( voor mij zeker). Zo aan de rijn, zo mooi en zo bijzonder. Ik zag daar echt weer de ik die ik graag wil zien. Alles is dan anders. Weg van alle shit niemand die je daar kent alleen dierbare, ik zeg geslaagd. De weken ernaar veel twijfel, piekeren en toch een redelijke dagen hebben. Op dit moment ben ik een droom aan het verwezenlijken en dat gaat vanaf vanmiddag echt beginnen.

Ik ga er voor nu niks over loslaten maar ik hoop snel weer te kunnen bloggen dat ik kan laten zien waar ik mee bezig ben. Ja met te veel ??? …. maar dit is wel weer een grote uitdaging en ik heb er zin in!

Tot de volgende keer

Voorbereidingen voor de vakantie?

img_20161103_171312

Nog 20 dagen en dan gaat het gebeuren. Oeeee zin in! Het is er een geregeld zeg in zo’n korte tijd. Visum, injecties, pillen, medisch paspoort en de visum, bijna alle dingen hebben we voor elkaar. De visum is vandaag aangevraagd, daar moeten we nog op wachten en dan volgens mij zijn wij er klaar voor. Ook fijn dat moeders vannacht hopelijk goed kan slapen. Die heeft de hele nacht nachtmerries gehad. Best sneu, maar ze zeggen dan ” je moet er wat voor over hebben” ?.

823a9890267f95c8104d2fa080a86c36

Van het zomer heb ik maar een paar keer in de zon kunnen zitten en dan verkleur je we iets maar die kleur was er nu echt wel af. Nu ben ik maar begonnen met voor kleuren zodat die mensen daar geen uvbril voor mij hoeven op te doen. Jeetje mineetje haha… zonnebanken moet ik deze week nog weer doen. Vorige week was de eerste keer en dat ging mooi. Had een mooie witte kont vergeleken met de rest naar de tijd. Uiteraard heb ik daar een foto van gemaakt voor in mijn plakboek maar voor hier, euh nee dat doe ik jullie niet aan. Niet alleen fijn is dat ik mijn kleurtje een beetje voor kan kleuren ook is het super fijn dat ik even kan ontspannen, muziekje erbij en oogjes dicht, hoppa!

71841ad9ac2d02a47bf721d9ceaa42d9

Ik heb nog veel meer te vertellen maar dat word hem vandaag en morgen even niet. Maandag ontzettende slechte dag gehad. Waar ik nog wel het een en het ander over kwijt wil. Alleen vandaag even niet, morgen ook niet en dan en dan… ook niet :p. Nee gekheid. Morgen een leuke dag, naar de kreadoebeurs. Wat ook vast niet zomaar een leuke dag is maar ook zeker een zware energieke dag word. We gaan het mee maken, maar ben heel erg benieuwd of ik er veel inspiratie uit ga halen en wat voor een dingen mijn ogen doet twinkelen. 

Zaterdag of zondag zou ik jullie bij gaan praten over de slechte dagen van de afgelopen week.

Iedereen een goede avond

Droom word werkelijkheid ?

4e0679ced6c273dafcde2d633816533c

gisteren is mijn of nee mijn moeders en mijn kleine avontuur een klein beetje begonnen. Al hebben we nu beide wel een klein beetje last van de armen. Je moet er wat voor over hebben he?!!!

20119c32b7633bf7329877c67eae6873 56769ee4debab13df0b646db70bfa4fe

Gisteren hebben we de eerste vaccinaties gehaald voor onze vakantie in november. Wij gaan chillen, niet in de blote billen want ja dan word de kans wat groter dat wij geprikt worden door de malaria mug en dat wil je natuurlijk niet. Oma had nog wat onderbroeken voor ons over dus dat moet goed komen. Ach nee, dat is flauw!

91e1122410649f4fbabf5473c6eceae4

Niet alleen gaan we lekker chillen aan het strand van Zanzibar we gaan ook nog een vette safari maken in Tanzania. Wauw?, een droom die werkelijkheid word! Ik kan uren naar de plaatjes kijken van dieren die ik hopelijk in levende lijve tegen ga komen. Met mijn mams heb ik vaker vakanties gehad zoals Curaçao, Cyprus en nu dan naar Afrika. Hoe vet is dat, Jordy is geen vakantieman en de kinderen zijn te klein, mijn vader is niet zo van het aparte al hoewel… Dan maar dit jaar samen afsluiten met een avontuurlijke reis. We gaan ook niet heel lang, want dat willen we beide niet maar wel even lekker er tussen uit. Echt iets om naar uit te kijken.  Over de reis en in de reis zelf wil ik uiteraard ook gaan bloggen. 

fe82acd9d02c4eceeb3d203319fc48f3  7929d9e4c4d2b4c3a760b672e904f9c2

Tot die tijd en zeker daarna zou ik nog wel moeten vechten en wennen hier. Toch vond ik dat ik mijzelf wel eens een cadeautje mocht geven voor de afgelopen tijd!

Voor nu aan iedereen een heel fijn weekend

Happy Birthday cowboy Melle♡

Daar is die dan eindelijk, afgelopen weekend.

IMG_20160704_000637

Ik heb veel mooie weekende gehad afgelopen jaren. Het was altijd met veel hoofdpijn gepaard daarnaar dagen boos gesloopt en niemand die wat met mij kan. Het masker nam mij over. Toch koos ik ervoor om mijn uitjes gewoon te blijven doen.( Je leeft maar 1 keer nouja ik vind zelf dat ik een 2de kans heb gekregen) Je moet er uithalen wat erin zit. Zoals de zwarte cross, eerst zelf, daarna met de kameraden groep van Jordy en afgelopen jaren met een geweldige meiden groep. Altijd was het 1 groot feest. Lekker de Lompe Tina uithangen die ik echt ben, hakken als een malle met mijn bierpetjes op. Yeaah!! 

Dat heeft naar het ongeluk helaas hele andere kanten. 2 tot 5 weken gesloopt ook al weet ik dat ik rustiger aan moet doen NEE niet doen, niet luisteren, gaan met die banaan! So be it…. 

Hier ben ik bezig dat die uitjes en al die andere dingen ook wel kunnen. Dan met handvaten, behulp van…. Een goede planning? Lijstjes? Tekens? Begeleiding? Ja daar zijn wij mee aan het puzzelen, vallen en weer op staan.

Afgelopen maandag werd onze kleine grote man 2 jaar. Zaterdag hebben we dat gevierd, uiteindelijk toch veel mensen. De tent was erg goed voor elkaar. Dankzij Kokmans,jordy en zwager! Jordy had een springkussen voor de Kids geregeld, een buffetten voor de feestvarkens. Vrijdagavond heeft mijn moeder mij opgehaald uit Wolfheze. Thuis aangekomen stond alles al klaar zoals jordy, hier de begeleiding en ik al door hadden genomen en in een planning hadden gezet. Ik mocht het leukst van  alles nog “even” doen. Je snapt hem vast al? Even was niet even maar 3/4 uur. De versiering, ik heb het wel goed doorstaan. Savonds door de lage adrenaline kon ik al geen slaap meer ervaren. Mij slaapmedicatie ging ik tegen vechten, uit eindelijk viel ik 1 uur in slaap. Zo ging dat al een paar jaar met spannende dingen maar dan zonder medicatie en zonder dat ik me grenzen aan gaf etc. Nu heb ik wel een paar keer gezegd Sas nu moet je stoppen en naar bed gaan. Ja die aan en uit knop hé? Die doet niet, toch de ervaring en de erkenning die komt wel. Het begin is er?.

Zaterdagochtend een planning had ik en het gaat zomaar zoals het zou moeten gaan. Juist omdat de voorbereidingen van te voren doorgenomen zijm. Het goede overleg, de planning, de afspraken het was allemaal tip top in order. Jordy, schoonouders en ouders, top, goed geregeld. Dat kon ik dus loslaten.(een beetje dan). De visite was ook lekker gemengd en iedereen was er voor Melle en dat vernam dat manneke ook echt. De hele dag met een grijns op zijn gezicht. Wat was hij blij, geweldig. Dat gevoel of mijn denken heeft mij de afgelopen tijd niet zo trots,gelukkig,goed en verliefd gevoeld. De visite allemaal weg en de afspraak was: jij gaat met de kinderen op stok. Opruimen word gedaan, alles komt goed.  Die adrenaline naar zo’n dag was nog groter, zo moe als ik was, zo hard ging als ik aan het werk ging, opruimen, poetsen en de dag nabespreking.  Het gaf me een voldaan gevoel. Was het verstandig? Nee, maar niet alles kan in 1 keer goed gaan. De ervaring en constateren dat het zo is vond ik al genoeg. 22.45 lag ik in bed en rond 00.00 uur viel ik in slaap. 

Zondag:

De zondag loopt verrassend, het is veel rust, spelen en genieten van de kinderen.  Ik kan wel moeilijker tot mijn grens komen of eigenlijk helemaal niet. Ik ben zo moe, toch wint de kracht, de adrenaline van mij. Jordy en ik sluiten de dag samen af en brengt mij zonder de kinderen terug. Ik kijk terug op een onvergetelijke dag!!!!! Savonds terug op de afdeling moet ik van alles nog doen van mezelf en draaf door. Half 2 val ik in slaap.

Maandag:

Ik sta half 8 word ik wakker, doodop, nog steeds vol adrenaline! Daaraan hé,  ja hoor! Therapieën volgen en daarna gewoon mijn uitgestippelde plan voortzetten. Op de vies naar Oosterbeek.  Het begint al bij het weg gaan. 1 tas mocht ik meenemen anders nam ik teveel mee op de terugweg. Ik houd mijzelf voor de gek om de 2de achter mijn jas te stoppen. Terwijl ik dat doe, besef ik mij heel erg goed dat die echte waanzin is. Dus hup tas achter de jas weg en gewoon in de andere tas. De heen reis lijk ik wel een halve zool. Een halve zool die zo slowmotion fietste dat mensen moeten gedacht hebben, die is de weg kwijt, die valt zo hartstikke om. Dusse…. gewoon door fietsen. Daar was ik dan Oosterbeek, 1 doel een SD kaart halen. 3 kwartier hier 3 kwartier daar. 2 tassen vol en 4 uur verder. Oei hoe krijg ik dat mee op de fiets? Precies? Gewoon gaan. Hoe weet ik niet maar ben thuis gekomen. Daar was de verpleging ook erg blij mee. Ze waren bang dat ik de weg kwijt was. Helemaal bij de weg gebleven was ik natuurlijk niet, adrenaline en nog eens adrenaline, chaos in mijn hoofd en op mijn kamer. Toch lekker gaan tekenen en naar een lange avond half 3 in slaap gevallen.

De dinsdag, verliep het zelfde alleen sliep ik iets eerder. Wel duidelijke en fijne gesprekken gehad. Nog steeds giert de adrenaline door mijn lijf maar begint de hoofdpijn al wat door te komen. Ik hoop dat de klap gauw komt of beperkt blijft. Morgen word het wederom een spannende dag. Eerst naar de houtbewerking wat natuurlijk leuk is maar daarna zit de cardioloog in Arnhem Rijnstate op mij te wachten. Daar ga ik mijn angst onder ogen komen alleen naar het ziekenhuis met openbaar vervoer nouja een taxi dan. Ik heb een goede planning gemaakt, afspraken etc en nu is het een kwestie van gewoon doen. Spannend…. 

Ook moet ik weer heel erg veel lief mensen bedanken. Mensen die eerder wat hebben gestuurd ook mensen die me gewoon even wat toe sturen, kleine cadeautjes. Het verrast me nog steeds en blijft me heel erg veel kracht geven. Uit Griekenland van de broer en schoonzus van mijn opa, een berichtje een kaarten, die hij overigens zelf heeft gemaakt. Prachtig, mijn creativiteit komt vast daar vandaan!

Iedereen super bedankt!

Foto’s volgen later.

Lompe Tina

Hoe gaat het nu met mij?

Ik kan niet zeggen het gaat goed. Vanaf gisteren ben ik wel weer aan het op krabbelen. Gelukkig, lichamelijk gaat het wel goed. Wel goed verkouden, ik ben nog steeds niet van suiker! 

Ik heb in de voorgaande jaren nog nooit mijn spieren in de arm zo goed gevoeld als nu. Omg, wat een happening hahaha. Ik heb staan zagen of mijn leven er vanaf hing. Hout is de oplossingen, ik ben bezig met een treintje met de handzaag. Een lompe Tina is er niks bij. Allemaal mannen en dan als een beest achter de Lompe Tina,mevrouw oosterveld. Hmm, YES thats me…. “meisje lukt het wel” (nee grrr kloten zaag) ^^ Ja hoor, geen probleem ik ben er bijna doorheen?.  Naar z’n 15 minuten kwam hij toch maar eens even kijken. Ik zeg: Het is me gelukt hoor. Helemaal bezweet, rood sta je dan,pfff. Hij begint te lachen, je gaat mij toch niet vertellen dat je dat allemaal met de zaag die niet goed in het apparaat zit hebt gedaan? Euh, ja? Is dat niet goed dan? Nee dat is 10x zo zwaar omdat dat hij niet goed in de standaard zit. Oké dat was iets te enthousiast, wat is het ook leuk. Heb er in 3uur erg veel geleerd. Sluit mij maar op in dat hok ik vermaak me prima. Wat een gave dingen zijn daar zeg, ik wil alles wel maken! 

20160630_114419

Ik barst van energie naar de houtbewerking. Ik denk dat ik de hele wereld aan kan. Al snel zie ik weer dat dat niet het geval is want op de fiets terug naar de afdeling, fiets ik denkend de bosje in. ? lompe Tina maakt het allemaal mogelijk. Wat een held, de schade is niet zichtbaar hup op de fiets en door. Terug gekomen lekkere pannenkoeken eten. Daarna nog wat leuke dingen gemaakt. Er zit echt geen stop op. 00:18 keek ik voor het laatst naar de klok en viel met mijn haakwerk tussen mijn benen in slaap. 

20160630_115136

Vandaag is mijn dag ook best goed, alleen zo moe en donderse spierpijn in mijn armen,crimineel haha. Erg raar ook, hè Sas! Om 9uur ben ik met mijn schilderij bezig gegaan. Daarna had ik ergo, ojeee nu mocht ik pannekoeken maken. Raar maar waar, het ging gewoon goed. Ik heb dat jaren niet gekunt. Nu hielp ze mij wel met dingen maar ik ervaar nu wel als ik maar hulp accepteer dat het dan makkelijker gaat. Wat fijn, er is nog hoop om van lompe Tina naar prima ballerina te gaan?. Smiddags fijn gesprek gehad. Niet leuke dingen besproken, toch fijn als je steeds meer duidelijkheid krijgt. Het maakt me heel erg bang. Naar medicatie daarvoor in te hebben genomen vind ik rust en kijk ik uit naar mijn lieverd, mijn jarige Job en iedereen om lief te hebben. We zullen kijken hoe dat dit weekend gaat. Naar het weekend horen jullie van mij weer.

Iedereen fijn weekend 

♡♡♡

leuk leuk?

Had al even geen post gehad, vanmorgen werd ik weer verrast. Wauw, wat lief weer de cadeautjes en kaartjes. Die kracht had ik net even nodig. Dank jullie wel toppers!?

Gisteren van de zon genoten en ik heb een super leuk jurkje genaaid voor me meisje. Moederdag is moederdag maar eigelijk is het toch altijd moederdag. Ik haal het straks wel weer in. We kijken het maar positief ? Gelukkig zie ik ze heel gauw, heb daar veel zin in! Eerst mag ik fijn naar mijn eigen kapster. Vandaag heb ik alleen fysio, daarna ga ik naaien en mijn kamer opruimen. Het is een grote stoffenmarkt. 

Ik laat straks het jurkje wel even zien, als die af is!

20160509_09544520160509_09541520160509_095515

20160509_100101

De weg die ik ga…

IMG_20160328_1445263948359fcc07fb3d33f1a39cc4919f5e

Vrijdagochtend de dag van de intake. Eigenlijk was ik voor mijn doen echt goed te pas alles op me dooie gemak. Tot dat we weg moesten, Jordy had weer vertraging. Dat is ook zo’n dingetje,waar ik helemaal van uit mijn plaat kan gaan. Eerder was ik dat van hem gewent en was dat bijna normaal aan het worden. Erg vervelend maar schoot ik niet van uit mijn plaat

De “reis” gaat dan eindelijk beginnen. Onderweg lijkt het me beter af te gaan dan k had verwacht. Ik heb er gewoon zo’n zin in. Ik weet het niet, ik ben een twijfelkont en nu ben ik nog nooit zo zeker van mijn zaak geweest. De moeilijkste keuze in mijn leven die ik zo even doe. Liedjes zingen onderweg, gebekken selfies en dan zijn we er opeens.

We rijden het dorp in en weten niet waar we moeten zijn. Even naar het hoofdgebouw vragen waar het precies is want het is zo groot. Zie je dat gebouw daar met dat blauw dak. Daar moet je zijn. Jordy gaat met de auto en ik ga lopen. Nou… hier is het dan. Even melden dat ik er ben. We mogen plaats nemen in de wachtkamer. Het duurt niet zolang en ik word opgehaald door de psychiater en een begeleidster. Jordy mag mee maar we besluiten samen dat ik eerst alleen ga.

Je hebt wel eens van die psychiater waar ik van denk; die kan zelf beter naar een psychiater gaan, de klik is er dan helemaal niet! Nu heb ik thuis een psychiater echt een hele fijne vrouw, die met me mee denkt en altijd terecht kan. Maar deze man komt voor mij ook fijn over en kan ik denk ik wel mijn verhalen toe vertrouwen. Inderdaad het gesprek loopt wel goed en ik heb geen gevoel gehad dat ik dacht ‘how, dit word niet wat’. Jordy werd op het laatste er nog even bij betrokken en daarna was het gesprek al klaar. Mijn vraag was ook of ik de afdeling mocht zien waar ik kom. Dat mocht, de begeleidster liet het ons zien. Een eigen kamer, badkamertje, tv, tafel, stoel en een bed. Poehh goed genoeg. Daar kan ik wel 3 maand of langer blijven hoor. Ook een gezellige woonkamer met een grote tafel waar je savonds samen eet. De mensen die mij goed kennen zullen wel denken, is dat wel echt wat voor jou. Nee dat is het niet, ook daar moet ik overheen komen.

Het dubbele gevoel is er weer. Als ik door het gebouw loop denk ik als ik mensen tegen kom. hmm zou ik mij hier wel thuis gaan vinden. Het was me van te voren al door meerderen gezegd; Er lopen ook mensen rond die op een andere manier ziek in hun hoofd zijn. Daar moet je proberen om heen te kijken. Tja, wat zou ik er van zeggen. Een beetje maf is het wel, ik ga het mee maken. Dat maakt het voor mij toch wel een beetje eng. Hey, je doet het voor jezelf en niet voor die jaap, piet of nel. (Fluister ik mezelf dan in).

Mijn progamma is nog niet bekend. Een dag zou bestaan uit behandelingen, activiteiten en rust. Er schijnt dat er veel te doen is!
Kan zelfs lekker gaan bloemschikken, hoe leuk is dat ?

Ik moet nog officieel bericht krijgen, wanneer de opname plaatsvindt.
Het word ergens einde van de week.
Kastje open, poppetje gezien,kastje weer dicht.

Fijne paasdag iedereen?
Ik ga de hele dag slapen…. zZzZzZzzzzzzzz!!