Omhoog

Tik tak en dooorr.. wattan noe, zonder boem!

received_1670730329666082Zooo… om er niet te lang tussen te laten komen dacht ik daar is weer een berichtje van mij en eigenlijk best positief.

received_1670733102999138

Nog 1 nacht te gaan dan barst hier in het mooie Loarne het feest weer los. Weken heb ik hier naar uitgekeken. Weken leef ik vooruit. Veel rusten.. Wat dan eigenlijk wel te weinig gebeurd door dat drukke koppie. Na dat ik vorige keer het bericht had geplaatst en met een aantal te hebben gesproken, “dacht ik: “Ik doe wat voor mij goed is en verder kan iedereen de boom in”. Ja, dat dacht ik toen maar in die week tijd wil jij niet weten wat er allemaal in mijn hoofd rond ging of hoe vaak die gedachten van “de boom in” wel niet zijn geswitcht. Kan je vertellen dat dat niet bij 374 keer bleef maar oké, we dwalen af! Ik ben vanaf toen gaan doen, doen en doen. Me energie moest ik even kwijt aan spullen maken. Wel impulsieve dingen, tja dat ben ik. Heb vooral veel leuke dingen gedaan, een soort van vakantie voor mij. Uiteten geweest, shoppen, veel met de kinderen spelen en maandag naar het strand geweest gisteren weer lekker gewinkeld en daarnaast het paard en houtbewerking/cadeaus maken ook weer lekker opgepakt. Dat klinkt allemaal wel goed toch? De woede aanvallen zijn er elke dag maar ik vind ze minder heftig en minder lang, ook dat klinkt goed toch? Toch vraag ik me af wanneer gaat die knop weer om. Soms moet ik daar gewoon niet aan denken en door. Ik ben op dit moment blij met hoe het gaat en morgen kijken we wel weer verder…. hmm, ik weet niet hoor… Ja maar morgen.. hoe zou dit gaan.. hoe dit en hoe dat, willen ze wel? Die vragen zijn echt maar een mespuntje van gedachten die nu door mijn hoofd spookt en ondertussen type ik vrolijk verder. Eerder zou ik nu al zijn gebarsten want dan is het tik tak… boem. Nu kan ik mijn geduld bewaren, nee mijn woede beheersen. Dat is best fijn als het niet zo’n explosie is in chaos maar in creatieve uitspattingen.

received_1670737316332050

Nu de zin in de Loarnse karmse, dat is enorm en wat ik met alle wil weet te begrenzen. Ja ik ga 4 dagen feest vier. Hoe dan? dat zie ik dan wel weer maar het word mijn feestje net als het voor velen hun feestje word. Ja ik heb er voor over om na die tijd een week of 1 of 2 niks tot nauwelijks te kunnen. Heb een jaar moeten missen dat gebeurt me dit jaar niet weer, nee! Met als topper van een meid die voor mij een hotel overnachting won die ik samen met haar ga verzilveren in hotel de Achterhoek maakt dit het weekend toch wel echt compleet. Ja ik heb er zin in en nee ik gedraag me niet.  

Iedereen die dit leest uit loarne maak er een heel mooi feestje van net zoals ik dat ga doen, ik zeg prooost!!

Ben ik dan echt zo’n bitch?

85be74e5707090921ece18a89f686069

Een maand thuis, hoe gaat het nu?

Ik zou recht voor de raap zijn. Bagger, k*t, peren gedompeld in jus! BAHH ! Afgelopen maandag hebben we een gesprek gehad bij ons thuis met de systeemtherapeute uit Wolfheze en de begeleiding thuis plus familie. Het gaat gewoon niet zoals we gehoopt hadden of gehoopt, mijn verwachtingen had ik gewoon toch hoger gelegd. Dat ik toch meer zou kunnen thuis, als moeder, als vriendin van, gewoon als persoon zijnde. Ik zei dat ik Wolfheze een gevangenis vond, nou ik weet nu dat mijn lichaam, mijn hele “IK” op dit moment een afschuwelijk gevangenis is. Dat het allemaal niet zo van zelf sprekend is dat ik hier in huis ben. Normaal was iemand met mijn beperking naar een woongroep gegaan. Was daar grotendeels van de dag begeleid. Ik heb gelukkig de mogelijkheid gekregen om te huis die hulp te krijgen, alleen zonder de hele dag begeleiding. Dat maakt het juist ook moeilijk. De motivatie in alles is weg, de twijfel in alle keuzes is terug, het gevecht met mezelf is terug bij het begin.( oja, ik mag natuurlijk niet alles over een slechte kam scheren. Er gaan ook veel dingen goed en daar ben ik zo nu en dan echt wel trots op. Trots dat ik en “de rest” om mij heen dat toch maar even flikken!)

77055019e5a6d3ade13237852855a441

In Wolfheze begon ik mij echt weer een zeker persoon te voelen. Geen twijfels, over hoe iemand over mij dacht. Een feestje? Ja jammer dan, ik ben met mezelf bezig, nu even niet en maakte pas op de plaats. Hier in het mooie loarne? Echt niet! Voel me hier niet zo’n tof persoon. Het begrip daarin tegen kreeg ik ook veel meer daar in Wolfheze van alle mensen. Hier van de mensen die ik het begrip “moet” krijgen werken er hard aan en verwacht ik ook echt niet dat dat er zo in zit, nee dat kan ook zeker niet, ik heb de tijd wel, echt dat komt wel goed schatjes! Alleen dat maakt het voor ons allen wel heel erg moeilijk. Ik heb duidelijkheid nodig. Waar ik sta en wie ik ben. Gelukkig, hoe lastig het ook is voor Jordy, ouders, familie maar ook zeker mijn vriendinnen, word er wel aan gewerkt. Dat is ook met veel vallen en opstaan.

df2633a046af8bea636e6e5e785f9934

Sinds ik terug ben heb ik de eerste 2 en halve week vol gas gegeven! Meteen merkte ik dat die twijfels over of ik het allemaal wel goed deed terug kwamen. Twijfels als ik mensen zag en me niks zeiden of ik wel kan zijn wie ik echt ben. Een feestje hier moet ik toch echt wel bij zijn maar heb er nog geen 1 mee kunnen maken op die van Vajèn na. Het is voor veel mensen heel normaal dat ik er “gewoon” ben. Niet vragen, hoe het gaat of je überhaupt wat durven zeggen.( de mensen die het wel doem, dikke vette dank, snap wel dat dat ook niet altijd makkelijk is, echt wel)  Smoesjes heb ik de afgelopen tijd ook genoeg voorbij horen komen. Wou je wel appen, was alleen je telefoonnummer kwijt. Dit is er 1 die echt meerdere malen heb gehoord, wel apart als je gewoon nog in een groep zit samen waar je nummer gewoon in word weergegeven. Kleine moeite om iemand even om mijn nummer te vragen. Gelukkig snap ik veel mensen wel hoor dat ze mij niet durven aan te spreken. (Niemand hoeft zich aangesproken te voelen, schuldig of wat dan ook. Deal with it, zo hard is het leven.)

92eeaf085d3428a6a4fb3226fd460a55

Hard ben ik hè? Ik ben in iedergeval eerlijk en duidelijk.

Ben ik dan echt zo’n bitch?

Voor sommige mensen zou dat ook wel een dikke vette JAAA zijn. Ik denk dan ook dat is zo. Wees eerlijk met mij en spreek het gewoon uit. Dat is die duidelijkheid waar ik elke keer weer op wacht. Smacht is het verkeerde woord, ook zou ik mij daar niet goed bij voelen. Iets wat iemand vind valt niet te veranderen, dat heb ik al jaren geprobeerd. Ik wil daar niet meer mee door. 

b34f21d242d0ec5d3d8e20e25681daae

Ben ik dan echt zo’n bitch? 

Die vraag stel ik mij 11 keer per dag dat is optimistisch die 11 keer. Dan vraag ik het maar eens aan Jordy of iemand anders. Waarop het antwoord is: Nee, dat ben je niet, je bent alleen heel erg hard voor sommige mensen maar vooral voor jezelf. Klopt, dat heb ik de afgelopen jaren ook wel geleerd al was ik heel onzeker. Door hard te zijn voor mezelf maar ook voor een ander zag ik uit wegen. Wegen die je verder kunnen brengen in het leven. Niet op te geven en vooruit te kunnen kijken.

Weetje, ik weet ook wel dat wat ik nu type erg gewaagd is voor mezelf. Ook netzo goed voor een ander. Dit is iets wat hier gewoon liever in de doofpot wordt gestopt. Heb hier wel een hele tegen gedachten in. Welke plek je ook bent, denk ik ” zou ik nou wel of zou ik nou niet zeggen wat ik er van vind of hoe het echt met mij is”.  Meestal ben ik dan hard maak ik er is sarcastisch van, 9 van de 10 keer vertel ik gewoon dat het niet goed gaat met mij of waar het op staat. Maar eerder heb ik wel mijn masker op moeten zetten voor alle gehoorde gedachten van andere mensen. Bang om te zijn, wie ik echt ben. Bang om niet tussen de “normale” mensen te passen. Een paar mensen hoorde mij wel, heb ik hele huizen op kunnen bouwen. De 1 is er nog steeds de ander kon de druk niet aan en zei me heel makkelijk “tot zien”.Mensen weten tegenwoordig toch altijd net iets beter te vertellen hoe het met je is. Ook is het haast een taboe om te zeggen dat het niet goed met je gaat. Waardoor mensen zich of nee ik houd het liever bij mezelf weer over zich heen laten lopen. Ik zeg absoluut niet dat ik altijd bij de weg blijf, dat ik nooit iets doe wat ik mijn moeder mij verboden heeft. Nee, ik ben dat betreft ook een hele ondeugend. Doe vooral niet wat een ander zegt. Maar dat is meer mijn eigenwijsheid zeg ik dan maar.? 

Dit zit me echt al zolang dwars en ik ben blij dat ik hard maar eerlijk kan zijn.

Oja voor ik het weer vergeet, het zijn er niet zo heel veel maar toch wat ik aan kaartjes krijg. Echt super lief. Dank jullie wel! Dat waardeer ik enorm dank jullie♡

Fijne zondag mensen

Zoekend naar woorden, toch gaat het leven door!

img_20161024_214026Smoezen ben ik wel goed in om te bedenken. Op dit moment doe ik dat niet. Ik heb al even niet geschreven. Dat is omdat ik er even helemaal geen zin in had. Veel hoofdpijn, wisselende gedachten, vervelende gedachten, drukt hier drukte daar, van hyper naar erg moe. Zoveel gedachten/dingen waar ik weinig mee kan.

img-20161018-wa0005

Het lukt allemaal niet zo. Dan kom je op een punt dat je niet meer weet wat je moet. Moet je dan wel of moet je dan niet? In veel dingen ben ik weer aan het twijfelen. De ene kant wil je graag je ding op kunnen pakken en verder gaan. Helaas is de weg daarnaar toe langer dan ik had gehoopt. Elke morgen hoop ik weer dat deze nachtmerrie afgelopen is. Tuurlijk mijn nachtmerrie heeft zijn mooie pieken. Toch die pieken wil ik niet lastig vallen met mijn dalen. 

img_20161024_214123

Wij hebben dit weekend met de kamaraden en de meiden de 1ste verjaardag gevierd van Vajèn. Ik dacht dat al wel aan te kunnen, want ik zeg altijd van uitstel komt afstel. In dit geval weet ik niet of ik daar goed of fout aan heb gedaan. Enige wat ik wel weet van gisteren dat Vajèn een onwijs mooie dag heeft gehad. Waaauwww zoals Melle dat zei, super gave cadeautjes gehad! Iedereen nogmaals super bedankt! Lekker heeft ze gespeeld en gelachen met alle andere vriendjes en vriendinnetjes. Wij zeggen geslaagd?

20161024_144534

Ik kan op het moment ook weinig onder woorden brengen, vertellen hoe het echt gaat. Durven dat is het niet maar meer “het idee hebben dat ik mij aanstel”. Terwijl ik toch echt in Wolfheze de tegenovergestelde diagnose heb gekregen. Het werkt allemaal zo ingewikkeld dat ik op het moment met mijn begeleiding heb besloten geen impulse dingen te doen en een stapje terug te doen of nouja eigenlijk 3,8 stapjes.

img-20161022-wa0017

Binnenkort heb ik nog een “feestje” en met toestemming ga ik die gewoon vieren. Weetje? Ik hoop dat mij dat weer een beetje spirit geeft. Ik zou dan vast even de SAS voelen die ik het liefste ben. Het kan voor hetzelfde geld ook helemaal anders kunnen gaan vallen, je weet het gewoon niet. Toch vind ik dat ik gewoon moet gaan.We zullen het mee gaan maken.

Deze week staat er niet al te veel op het progamma, qualititime met Jordy,bij de Kids zijn, zonnebanken, sporten, haken en veel rusten. Kijken of deze week beter gaat.

Fijne avond 

Nu even niet…..

Zaterdag 23 april

Naar gisteren ben ik er even helemaal klaar mee. Ik zie het wel, dat masker is makkelijk op te zetten. GVD Sas je zit hier voor jezelf niet voor anderen. Even een wandeling te gaan maken met een mede patiënt omdat ze er anders niet uit komt. Om die ene koe die je hebt gemaakt nog even op een grote canvasdoek te maken omdat ik dat zo “goed” kan en zij niet “alsjeblieft zou je dat willen doen”? Tuurlijk Saskia doet dat wel. Tijd genoeg. Alles weer heerlijk persoonlijk aantrekken. Overal een oplossing in willen vinden en dan horen wat doe je dat toch goed.

Ja geweldig ik doe het zo goed, dat ik mij alleen maar slechter ga voelen. Heel veel woede. De hele nacht wakker gelegen. Verpleging is alleen maar druk met de anderen en komen er om 10 uur achter oh oh Saskia heeft haar pilletje nog niet gehad. Goedemorgen Saskia word je wakker het is 10 uur geweest, we waren je even vergeten. Je mag rustig blijven liggen hoor. Tuurlijk dan hebben jullie geen omkijken naar mij. Maar…. was dat de afspraak? Nee Saskia zou optijd worden gewekt ook in het weekend. Zullen ze als zoveel dingen wel weer vergeten zijn.

Ik durf het natuurlijk niet uit te spreken. Gisteren word er nog gezegd Sas wat fijn dat je meer dingen los laat over jezelf. Wat goed, wat goed, wat goed. Dan loop je weg, “Saskia blijf wel bij ons komen als er wat is”? Kruip je niet weer in je schulp? Je bent op de goede weg. Ik ben helemaal niet op de goede weg. Ik loop fijn achter de feiten aan, doe het net zoals ik thuis deed. Voor iedereen er willen zijn, aan mezelf denken how maar! Weet je? Ik wou echt dat ik een molletje was die weer in de grond kon kruipen. Nee liever gewoon niet meer wakker worden. Geen verplichtingen, geen gedachten, niemand om mij heen, alleen zijn dat is het liefste wat ik wil. Het is niet dat hun er veel aan kunnen doen want ik trek mezelf toch terug.

Mijn broertje is vandaag 25 geworden. Waar ben ik, hier. Ach ik ben toch die bemoeizuchtige  zus?(dit is een grapje natuurlijk, mijn broertje snap hem wel ) die de hele week wel aan zijn verjaardag dacht maar vergeten was dat hij 25 werd. Gisteren 23.00 uur kwam ik d’r achter. Snel na greetz kijken of ik nog met spoed morgen een kaart kan laten bezorgen. Tuurlijk kan dat niet zondag op zijn vroegst dus maar een tekst en een plaatje naar hem gestuurd.  Helaas dombo. Volgend jaar nieuwe ronde nieuwe kansen. Ik ben nog bozer op mij zelf. 

20160424_114241 20160424_114201

Ik heb mijn kamer maar eens opnieuw ingericht, een grotere tafel toegeëigend, mijn stoffen geselecteerd, de wol gecontroleerd en de naaimachine een ruimere plek gegeven. Dat geeft mijn woede al iets meer rust. Nu ga ik lekker naaien. Zie wel wat de dag mij brengt!

Zondag

Goedemiddag deze morgen 10.37 word ik gewekt op een bizarre plek. In elkaar gekropen op de grond. Ik zou er zelf wel zijn gaan liggen want heb geen pijn gelukkig! Ik word meteen weer boos, waarom heeft zij mij niet eerder wakker gemaakt, nu mis ik een hele ochtend in mijn planning. Euhh…. welke planning, die heb je toch niet ? Ja toch is er een planning want anders word ik nu niet zo driftig! Ik heb even helemaal geen zin meer in volgende week of die week daarop of de volgende maand en ga zo nog maar even door. Het sneeuwt, het hageld en daar is de blauwe lucht met de zon. In circa 5 minuten. Zo is het dus 24 uur in mijn hoofd alleen die blauwe lucht en de zon zijn er buiten wel, in mijn hoofd is die zeer minimaal aanwezig.

Voor vandaag staat er niks op het progamma. Gewoon een joggingbroekie aan en gaan met die banaan. Even niet bereikbaar.

Voor iedereen een fijne zondag ?

Zet haar in die sun, dan ken die droguu?

Het is hier op het balkon zo lekker weer, dat ik gisteren de hele middag heb zitten haken in de sun. Oeps ging een beetje te hard heerlijk die bruine tint in mijn gezicht en de sproetjes die weer zichtbaar zijn. Ik ben nu boeren bruin, sexy, onder de douche heb ik het T-shirt maar aan gelaten ?.

IMG_20160420_224621

Weer een super aardige man heeft de groep verlaten, hij gaat elders verder revalideren. De groep word zo aardig klein. Jammer hoor! Mijn Loenatik vrienden en ik gaan de film maar eens bekijken. Wie weet komen wij nog op ideeën om het wat levendige te maken. Kattenkwaad word hier wel uitgehaald, daar zit ik natuurlijk niet achter?. Het kleine kind komt helemaal in mij naar boven.

Morgen krijg ik voor het eerst bezoek, al vind ik dat wel moeilijk. Jordy heeft een gesprek met de dokter. Over hoe het gaat en de uitslagen van de testen. Daarna wou hij graag even langs komen. Tuurlijk dat mag, alleen ik wil niet dat die te lang blijft. Straks wil ik nog mee naar huis. Dat kan natuurlijk wel maar dat is niet de bedoeling. Lastig lastig, maar ergens ook wel heel fijn. Ik hoop dat mijn pupkes ook mee komen. Even knuffelen.

Vandaag doe ik niet veel. Te druk in mijn hoofd, te veel spanningen. Daarom genieten van het weer en fijn aan het haken.